- Stary słyszałeś newsa dnia? – spytałem Leo leżącego przed TV obżerając się chipsami.
- Wiesz siedzę tak od wczoraj więc obawiam się, że nie. O co kaman?
- Zbieraj tyłek z łóżka, pakuj walizki i bierz kasę od starych, bo jutro wyruszamy na podbój świata!
- Lecem, pendzem. Co znowu żeś sobie ubzdurał w tej swojej nacelowanej główce?
- Jeszcze się głupio pytasz! No jak to co, wybywamy w podróż dookoła świata. Może nie w ogólnym znaczeniu tego słowa , gdyż aktualnie mam na myśli tylko Europę. Lecz nie martw się po zdobyciu Nowego Lądu udamy się do Afryki, Azji i tych innych państw czy jak to się mówi.
- My? W tym momencie żartujesz. Nie ma NAS. Jestem tylko ja i ty, osobno. A gdyby nie twoi starzy nie byłoby nawet ciebie, więc nie wyskakuj mi z tekstami, że zrobiMY to, pojedzieMY tam, bla bla bla… Zresztą podaj mi choć jeden mocny argument, który przekona mnie do przemyślenia twojego ‘zacnego planu’.
- Daj pomyśleć. – skubany osobnik, czemu nigdy nie może zrobić tego co mu powiem…? Zawsze musi mieć jakieś ‘ale’. Kretyn. – Teraz słuchaj mnie uważnie. Mówisz, że nie ma NAS, ok. Jeśli wyjedziemy w taką podróż odnajdziemy tych NAS. Już nie będzie ciebie i mnie osobno. Od tego momentu będziemy jednością , będziemy mieć jedno nazwisko, jedną żonę i jedno łóżko. I nie waż się teraz powiedzieć iż tego nie chcesz, bo wiem, że chcesz choć jeszcze tego nie wiesz.
- Obawiam się, że jednak ci to nie wyszło, ale możesz próbować dalej.
- Chłopie pomyśl ile będziesz miał lasek. W dodatku gwarantuje ci, że jak będziemy we Francji spotkasz tą swoją wymarzoną Żydówkę. Masz to jak w banku. Czuję to!
- Dobra! O której jedziemy? Mogę być gotowy za godzinę.
- Nie tak szybko. Wyjeżdżamy jutro, bo wieczorem umówiłem się z Klementyną i liczę na małe co nieco na pożegnanie.
- W takim razie zdążę pójść do fryzjera. Muszę jakoś wyglądać gdy już będziemy w tej Francji. Moja księżniczka musi zobaczyć wszystkie moje wdzięki przy pierwszym spotkaniu.
- To może lepiej będzie jeśli się przed nią rozbierzesz? – powiedziałem wybuchając śmiechem.
- Ha! Ha! Ha! Jesteś tak samo dowcipny jak widok murzyna w Afryce…
- Dobra Leo, wyluzuj. ‘Reeelaaaaxxxx, taaakeeee it eeeeeaaaasy!’
- Nie śpiewaj w mojej obecności. Delikatnie ujmując nie lubię tego o czym sam dobrze wiesz.
- To nie! Nie wiesz co tracisz. –zbulwersowałem się.
- Może idź już do siebie i zacznij przygotowywać się do spotkania z Klementyną?
- Wyganiasz mnie?
- Tak. Zastanawiam się tylko jak na to wpadłeś.
- To pa! Nie musisz mnie odprowadzać do drzwi, sam trafię!

Kilka minut później, apteka

- Hej tato!
- Joł, joł dzieciak.
- Nie mów do mnie dzieciak.
- To ty nie mów do mnie tato.
- Ok, wyluzuj. Relaxxx.
- Ty się nie martw o mój ‘relaxxx’ tylko gadaj od razu czego chcesz. Nigdy nie przychodzisz do mnie do roboty bez powodu.
- A ty jak zwykle cholernie podejrzliwy. A co jeśli przyszedłem ot tak sobie?
- Nie uwierzę ci, bo znam twoją matkę. Nie było dnia ani godziny żeby nie przyszła do mnie bez żadnych ukrytych zamiarów. Zawsze coś żądała, ale nie przytoczę ci niczego, bo nie chcę cię deprawować jeszcze bardziej.
- Rozgryzłeś mnie. Potrzebuję kasy.
- Nigdy nie rozumiałem, nie rozumiem i nie zrozumiem dlaczego dzieciaki potrafią tylko sępić kasę od rodziców, w zamian nic nie dając od siebie. Na co ci ta kasa?
- Zamierzam wyjechać z kraju, podbić świat i na koniec osiedlić się w Niemczech.
- Dlaczego akurat tam?
- Bo tam typowy model rodziny to żona, mąż i pies. Żadnych bachorów. Chyba, że już zdarzy się to nieszczęście, że narodzi się dziecko to przynajmniej dostaje się za to 20 tys. €.
- Nie chcesz mieć dzieci?! Jak ty sobie wyobrażasz swoje życie co?! Myślisz, że jak wyjedziesz, znajdziesz żonę, osiedlisz się w jakiejś szwabskiej wsi, a żyć będziesz z wygranej w totka, to będziesz mógł powiedzieć, że osiągnąłeś w życiu to co chciałeś? Przemyśl to. Oczywiście dam ci pieniądze, bo inaczej sam sobie weźmiesz, a na złodzieja ja cię nie wychowałem. Ile chcesz?
- Czemu zawsze gdy rozmawiamy mówisz mi te wszystkie pseudofilozoficzne bzdury? To i tak nic nie zmieni. Potrzebuję 3 tysięcy. Masz tyle?
- Mam. – ojciec sięgnął za ladę i podał mi zwitek kasy. – Trzymaj.
- Dzięki, może kiedyś ci oddam. Idę już bo muszę pogadać z Leo. Trzymaj się.
- A idź, tylko jak już wyjedziesz i nie będzie tak jak sobie wymarzyłeś, nie wracaj do mnie z wyrazem twarzy jaki jest widoczny na twarzy rozhisteryzowanej panienki, która zobaczyła małą myszkę.

Nie mam czasu narazie nic dodawać, a fakt, że moja książka posła w kosmos gdzyż zepsuł mi się komputer w małym stopniu mnie podłamała, ale tylko małym. Nie mam siły przepisywać tego spowrotem może 
innym razem.

Wspominałam już, że edycje wpsiów jest masakrycznie beznadziejna? 
No chyba, że tylko ja nie  umiem się nią posługiwać. :)

Pożegnam się słowami utowru jakże wielkiego Jim'a Morrison'a (mojego 3 osobistego boga)

" This is the end
Beautiful friend
This is the end
My only friend the end'

Mam nadzięję, że tylko tymczasowy 'The End'

- Nigdy bym nie podejrzewała, że wpadniesz na coś tak genialnego! Zacznę cię wielbić. Wydrukuję sobie twoje zdjęcie, oprawię w ramkę, postawię obok kwiaty, zapalę znicze i będę się do ciebie modlić 10 raz dziennie.
- A skąd weźmiesz moje zdjęcie?
- Właśnie miałam w związku z tym pytanie. Masz może konto na fotce.pl?
- Może mam, może nie. Co będę miał z tego jeśli ci powiem?
- Jeśli się okaże, że masz to dostaniesz namiętnego buziaka, a jeśli nie to nie dostaniesz nic.
- Przemyślę to. – I tak dostanę tego buziaka bez względu na to czy ci powiem, czy nie. W tym już moja głowa. Oj głupia niewiasta pomyślałem…- Po długim namyśle, pragnę powiedzieć ci, że mam konto na fotce.pl i zaraz napiszę ci adres.
- Ja dam ci swój. Będzie szybciej, bo mam z nim wizytówki. – Swoimi kocimi ruchami sięgnęła do torebki i wyciągnęła różowy kartonik z ‘Hello Kitty’. – Uważaj żebyś jej nie zgubił, bo to moja ostatnia.
- Włożę ją do kieszeni koszuli na sercu, będzie mnie rozgrzewać więc zrobię wszystko, aby mi się nigdzie nie zapodziała.
- Ale z ciebie romantyk…
- Nie, nie romantyk. Jestem po prostu ciepłolubny. Bez żadnych większych i ukrytych podtekstów.
- Skoro tak mówisz… – I tak mu nie wierzę. W każdym mężczyźnie jest coś z romantyka, czy tego chce czy nie. – Ale 99% populacji męskiej na fotce.pl, na swoich profilach w ‘Moich cechach’ ma napisane iż są romantyczni. W takim razie nie obraź się lecz jesteś bardzo dziwny pod tym względem…
- Dobra skończ te swoje nudne wywody na temat romantyczności facetów, bo to żałosne jest. Mówisz jakbyś była słodką idiotką kupioną w szmateksie po promocyjnej cenie 1,99 zł.
- Bo nią jestem! Weź się odezwij do mnie poprzez ‘Prywatne wiadomości’ no fotce, bo inaczej cię nie znajdę. Szkoda, że nie ma na niej żadnej zakładki, która pokazywałaby kto cię ostatnio odwiedzał.
- Mam nadzieję, że w tym momencie żartujesz…?
- Nie, a czemu pytasz?
- Za jakie grzechy musiałem cię poznać?! Tak się składa, że jest tam taka opcja. Możesz nawet zobaczyć kto odwiedzał cię miesiąc temu, wystarczy kliknąć taki odnośnik jak ‘Podglądacze’.
- A ja myślałam, że w to nie wolno wchodzić, bo wtedy do mojego komputera dostanie się wirus…
- Jak mogłaś tak pomyśleć skoro ty nie myślisz?! Wiedziałem, że kobietom takim jak ty w wielkich miastach trudniej przychodzi oddychanie, ze względu na spaliny, dymy etc, ale że powoduje to taki efekt uboczny.
- Jaki jest ten efekt?
- Wyparowanie mózgu! Z takim czyś spotykam się pierwszy raz…
- Przesadzasz.
- Nie, nie przesadzam. Przesadzać to może ogrodnik a ja nim nie jestem.
- Na pewno są jakieś wyjątki wśród kobiet. Nie wierzę w to, że wszystkie są tak głupie, niedorobione i puste jak ja. Pewnie nigdy nie spotkasz takowej, ale zawsze pozostaje nam mieć nadzieję, że gdzieś daleko jest taka jedna piękna, mądra, inteligentna. Fakt, że nieosiągalna jest tematem pobocznym.
- Dzięki za poprawienie humoru. Jesteś ‘boska’…
- Wiem, nie musisz mi tego mówić. Każdy mi to powtarza.
- To była ironia. Kobiety… ręce same opadają… – dodałem cicho.
- Co tam mówisz pod nosem?
- Nie ważne. Wybaczysz mi jeśli będziemy musieli się już pożegnać?
- No jasne, zrobiło się już późno. Dochodzi 20:30 jak się sprężę to zdążę na Apel jasnogórski .
- W takim razie do zobaczenia i oczekuj wiadomości na fotce.pl. – powiedziałem wstając od stolika.
- Dzięki za mile spędzone popołudnie i wieczór. Powtórzymy to kiedyś?
- Zastanowię się, dam ci jeszcze znać w tej sprawie.
- Ok. Więc dowidzenia. – powiedziała całując mnie w usta.
- Pa. – odrzekłem onieśmielony. Głupia to może ona i jest, ale całować potrafi.

Dom Malcolma, godzina 21:14

Szczerze powiedziawszy nie było tak źle. Sądziłem, że to będzie kompletna porażka, a tu jednak nie. Ten pocałunek na końcu zmienił moje zdanie o niej. Nie ważne, że jest pusta jak czekoladowe jajko wielkanocne kupione w sklepie za 50 gr. Mam wrażenie, że to będzie fascynujący romans. Zaraz zajrzę na jej profil na fotce.pl. Ciekawe jakie ma zdjęcia. Nie miałbym nic przeciwko gdyby na jednym z nich było widać zarys jej wątroby. Musze go kiedyś zobaczyć! Jak nie na zdjęciu to wezmę siłą w realu. To dopiero będzie orgazm.pl!

- W czym mogę pomóc kociaki? – spytał podchodząc do mnie i chwytając moją dłoń.
- Po pierwsze, ziom, łapy przy sobie, nie jestem gejem, a po drugie chcielibyśmy coś zamówić.
- Oj chłoptasiu nie spinaj się tak, bo zamienisz się w agrafkę… – powiedział puszczając oko do Klementyny. – To co chcecie zamówić?
- 2 razy kawę ‘Made in China’ i 2 razy lody czekoladowo-truskawkowe z ‘Biedronki’. Mogą być podwójne porcje.
- Się robi pluszaczki. Coś jeszcze?
- Tak. Jeśli ze mną rozmawiasz nie zachowuj się i nie mów jak zniewieściały pedał przechodzący menopauzę. Teraz możesz odejść. - to było boskie! Muszę sobie zapisać gdzieś ten tekst o pedale.

Powrót do rozmowy Malcolma i Klementyny

- Nie uważasz, że byłeś dla niego zbyt szorstki? Wygląda na bardzo sponiewieranego przez los, należy mu się odrobina miłości.
- Jeśli jesteś taka chętna to idź i go pociesz, twój wybór. Ja pedałem nie jestem i ani mi się śni iść i go wspierać duchowo, psychicznie, telepatycznie i fizycznie. Może to źle odebrać, a jego zachowanie może spowodować trwałe zmiany w mojej psychice.
- Szłabym, ale nie wiem jak rozmawia się z homo. Nigdy nie miałam z nimi styczności. Dziś jest mój pierwszy raz…
- To zacofana jesteś. Ale nieważne, nie chcę cię dołować jeszcze bardziej. Zmieńmy temat. Masz jakieś plany na wakacje? Jedziesz gdzieś z chłopakiem, przyjaciółką, rodziną tudzież własnym alter ego?
- Gdzieś tam na pewno pojadę, ale z żadną z tych osób.
- Dlaczego?
- Ponieważ żadnej z tych osób nie posiadam. Ani chłopaka, ani rodziny, ani własnego alter ego. Jestem samotna jak Mandaryna po występie w Sopocie i przed nim zresztą też.
- Nie wierzę ci. Musisz kogoś mieć, choćby nawet wszy we włosach, czy tasiemca w brzuchu, to już zawsze coś. Możesz do nich mówić, śpiewać dla nich, tańczyć razem z nimi, na pewno to docenią. Co prawda nie będą to przyjaciele do końca życia, ale zawsze to krok do przodu.
- Tak sądzisz? Moim przyjacielem poważnie może być owsik, czy jakiś inny robak?
- Tak. – ona serio jest taka naiwna i niedorobiona, czy tylko taką udaje? To dopiero jest pytanie.
- To muszę ci powiedzieć, że podniosłeś mnie na duchu. Dzięki Malcolm. – wstała, podeszła do mnie i pocałowała w policzek.
- Tylko w policzek? Liczyłem na coś więcej…
- Nie tak szybko maleńki, na pożegnanie może dostaniesz coś więcej. – spojrzała na mnie swoim napalonym i zachęcającym wzrokiem, chyba, że tylko ja go tak odebrałem…
- Pamiętaj, nigdy tak do mnie nie mów, gdy wiesz, że jeszcze się nie żegnamy. Teraz nie będę mógł się skupić na niczym innym.
- Wybacz, nie wiedziałam, że takie teksty działają na kolesi. Dzięki za uświadomienie.
- Oj nie ma za co, to będzie moja przyjemność. – powiedziałem podekscytowany.
- Moja też, o to się nie obawiaj. Ej gdzie jest ten kelner?
- Też mnie to zastanawia. Kuźwa sam robi te lody, czy co?!
- Kto go tam wie co robi na zapleczu ze swoimi kolegami…
- Czy ty tylko zawsze o jednym myślisz?
- Wciąż zapominasz, że ja nie myślę.
- Wybacz. O idzie ta kelnerowata cizia.

Kontynuacja rozmowy z kelnerem

- Już myśleliśmy, że się pociąłeś, ale nie wyglądasz mi na emo.
- Bo nie jestem. Proszę wybaczyć, że to trwało tak długo, ale wystąpił mały problem. Zabrakło nam żabich móżdżków i musieliśmy zabić psa szefa, żeby zrobić dla was ten durny sos.
- W menu nie ma do wyboru sosu z psiego mózgu. – odparła Klementyna przeglądając grubą na 5cm książeczkę ze spisem zup, pieczeni, ryb, deserów etc.
- A dziwisz się, że nie widzisz skoro trzymasz książkę do góry nogami? – spytałem.
- Serio? Nie zauważyłam… Nie jestem spostrzegawcza, nie moja wina… Ja się na świat nie pchałam… to… to… skargi i zażalenia do moich rodziców… dla jasności oni nie żyją… przynajmniej tak mi codziennie mówią, że dla mnie są martwi i że się do mnie nie przyznają… ciekawe czemu…?
- Szczerze to ja się nie dziwię, że nie chcą cię znać. Bo kto przy zdrowych zmysłach chciałby mieć niepełnosprawne umysłowo dziecko twojego pokroju? Bardziej upośledzonym chyba nie można być…
- Dzięki za komplement.
- Weź tak nie dziękuj za wszystko co powiem, bo miłe to nie jest. Wręcz okropne, żeby nie wyrazić się bardziej niekulturalnie.
- Nie pomagasz mi Malcolm, coraz bardziej mnie dołujesz. Zamknę się w sobie, już mi usta drżą, o widzisz?!
- Nie dramatyzuj babo, bo cię do krzesła przywiąże. Zobacz jak kelner się na ciebie gapi.
- Ja wiem, że wy się kochacie i wogóle, ale ja tu czekam na was. – powiedział sfrustrowany kelner.
- Ale myśmy nie chcieli lodów z sosem z psiego mózgu. Co będzie jeśli powiem, że ich nie chcemy?
- To ja powiem, że nie macie wyboru, bo jeśli nie zapłacicie za te lody, sami staniecie się sosem dla innych klientów.
- Czy mamy to rozumieć jako szantaż?
- Nie, to było kulturalne ostrzeżenie z mojej strony.
- Skoro tak to przynoś rachunek… – to był szantaż! Ja to wiem. Kulturalni ludzie tak nie mówią chyba, że są kanibalami z amazońskiego buszu. Pomyślałem.
- Proszę. Należy się 349,90 zł.
- Ile?! Chyba ci palma odbiła. Tyle kasy za 2 kawy i 2 porcje lodów, których nie tknęliśmy, bo podałeś nam nie z tym sosem co chcieliśmy.
- Wasz problem. Macie tyle zapłacić i koniec kropka. Jeśli nie to dzwonię do żony szefa, a to jest ostra kobitka. Nie wiecie do czego jest zdolna.
- I wolimy nie wiedzieć. Masz tu 350 zł, ale reszta do mnie!
- No wiesz co te 10 gr mógłbyś sobie odpuścić i dać na napiwek. Przecież nie zbankrutujesz od tego, a tym bardziej nie wzbogacisz się.
- Błąd. Za 10 gr można sobie życie ułożyć.
- Ciekawe jakim cudem… Może mi łaskawie wyjaśnisz?
- A proszę ja ciebie bardzo. Idziesz do monopolowego, prosisz o paczkę zapałek i co tam jeszcze chcesz, np. jakieś wino, wódkę, whisky, płacisz za zapałki, a resztę bierzesz na krechę. Ot cała filozofia.
- Interesujące, interesujące… Stary ty to masz łeb! Masz to swoje 10 gr. – wyciągnął z kieszeni monetę i podał mi. – Tylko nie zgub, drugiej nie dostaniesz.
- Niech cię o to już głowa nie boli. A teraz żegnam szanownego pana.

Jestem gotowy. Umyty, ogolony, przebrany, ale czegoś mi brakuje… Podkład nałożony, usta pomalowane bezbarwną pomadką, brwi wyrwałem, rzęsy podkręciłem. Włosy! Nie postawiłem włosów na żel! Mam tylko 3 tubki, ale może starczy.

30 minut później

Nie starczyło… ale teraz nie zdążę już pójść do sklepu. Trafiłby to wszystko piorun sycylijski… Jak mam się pokazać w takim stanie Klementynie?! Co ona sobie o mnie pomyśli?! Że jestem jakimś ostatnim menelem, żulem i Allach wie kim jeszcze… Jestem zmuszony żeby napluć sobie do szklanki i jako żelu użyć własnej, jedynej w swoim rodzaju flegmatycznej śliny.

16:45 

Gotowe teraz przynajmniej wyglądam jak człowiek. Muszę jechać, bo się spóźnię. (I tak się spóźnię, porządny facet zawsze spóźnia się na randkę).

‘Gorąca Laska’, godzina 17:15 

Wiedziałem, że się spóźnię i chciałem się spóźnić. Pierwsze wrażenie najważniejsze, a co. Widzę Klementynę. Wygląda bardziej szałowo niż wszystkie amerykańskie dziwki razem wzięte. Ba, nawet bardziej niż ruskie szmaty podczas nocy sylwestrowej. Poprzyglądam się jej trochę z ukrycia, albo nie. Podejdę, nie będę męskim patafianem.

- Cześć słońce. – powiedziałem robiąc najbardziej ponętny i wyuzdany uśmiech na jaki mnie stać. – Przepraszam za spóźnienie.
- Elo elo 3 2 0. Nic się nie stało, sama przyszłam przed 5 minutami i szczerze powiedziawszy bałam się, że będziesz musiał na mnie czekać. Ale cieszę się, że to ty się spóźniłeś.
- Cała przyjemność po mojej stronie. – skłamałem… kuźwa, a już miałem nadzieję, że się na mnie obrazi. – To jak, może zamówimy coś?
- Chętnie, zaproponujesz coś?
- Hm… niech pomyślę. Oferują tu wiele pysznych dań, ale my umówiliśmy się na kawę i lody więc zostańmy przy tym.
- Nie stać cię na coś bardziej wykwintnego, czy co? Wiem, że sama proponowałam lody i kawę, ale to była jedna z wielu opcji…
- Stać mnie, ale… ale nie mam ochoty na nic innego – odparłem zaskoczony faktem, że domyśliła się, że nie mam kasy. Cwana małpa. – To jak bierzemy te lody i kawę?
- Ok., to ja proponuję kawę ‘Made in China’, a ty zamów jakieś lody, byle dobre. – domyśliłam się, że on jest sknerą, ale nie aż taką wielką… Faceci potrafią być zaskakujący.

- Niech będą czekoladowo-truskawkowe z ‘Biedronki’ polane sosem z żabich móżdżków. Swoją drogą to powiem ci, że nie wiedziałem iż żaby mają mózg. Dotąd byłem przekonany, że tylko ja jestem jego szczęśliwym posiadaczem… Fascynujące, muszę o tym porozmawiać z moim psychoterapeutą.
- Jesteś pewny, że te lody są jadalne, bo fakt iż są zrobione z biedronki jest niepokojący…
- Kobieto, nie z biedronki jako takiego ładnego, czerwonego w czarne kropki owada, tylko ze sklepu, który nazywa się ‘Biedronka’! Myśl trochę! Co innego gdybyś powiedziała, że sos z żabich móżdżków jest zły, mroczny i w ogóle, że go nie tkniesz. To potrafiłbym zrozumieć. Nie obraź się, ale twoja głupota mnie przeraża i przerasta! W negatywnym znaczeniu tej głupoty, żebyś czasem nie uznała tego za komplement…
- Nie obrażaj się na mnie i nie krzycz! Przy okazji naszego pierwszego spotkania, mówiłam ci, że nie myślę…więc…nie…
- Ok., ale myślałem, że tylko sobie żartujesz, lecz widzę iż się myliłem. – odparłem przerywając Klementynie.
- Mógłbyś mi nie przerywać lowelasie od siedmiu boleści?! To, że jeździsz tym starym gruchotem, w którym nie działa wsteczny, a dach jest przeżarty rdzą – tak masz problem, bo zauważyłam, że zamalowałeś to lakierem do paznokci, nr 182, a dokładniej noszącym nazwę ‘Błękitny turkus’, swojej matki, kupionym w osiedlowym kiosku – oraz fakt, że w twoich włosach jest pełno śliny, nie czyni z ciebie boga. Co jest jednoznaczne z tym, że mógłbyś okazać kobiecie trochę szacunku, tym bardziej jeśli jesteś świadom tego iż ona nie myśli.
- Sugerujesz, że nie mam do ciebie szacunku?! I tu cię zaskoczę. Mam i to duży, choć może tego nie pokazuję, ale to inna bajka. I z łaski swojej nie wymyślaj mi tu od lowelasów, bo nim nie jestem. – ale stuknięta baba, no i powiedz mi jak mam się nie denerwować i mieć do niej szacunek…?
- Dobra zostawmy już to, nie chcę się kłócić na naszej pierwszej randce.
- Randce? A kto powiedział, że to randka? – pierwsza i ostatnia baby… pomyślałem.

- Ludzie, co cię ugryzło? Czemu jesteś taki nerwowy? Dobrze, w takim razie to nie randka tylko głupie spotkanie jeśli tak wolisz.
- Od razu lepiej to brzmi. Uspokoiłaś mnie tym. W takim razie możemy zawołać kelnera i złożyć zamówienie.
- Ja to zrobię. – gwałtownie skinęła głową na jednego z nich, a ten podszedł do naszego stolika tanecznym krokiem niczym John Travolta w ‘Gorączce sobotniej nocy’.
- Klementyno, spokojnie, bo ci głowa odpadnie.
- Nie bądź taki do przodu, bo cię w tyle braknie. – odparła złośliwie.