Polscy producenci żywności ostrzegają, że grozi im bankructwo z powodu zmiany interpretacji przepisów podatkowych.

Chodzi o duże gospodarstwa rolne zajmujące się między innymi hodowlą drobiu, uprawą warzyw, grzybów, kwiatów i roślin ozdobnych. Rolnicy prowadzący taką działalność płacili podatek ryczałtowy. W 2004 roku ministerstwo finansów zmieniło interpretację przepisów. Mówi ona, że po przekroczeniu 800 tysięcy euro rolnicy są zobowiązani do prowadzenia ksiąg handlowych i płacenia 19-procentowego podatku. Teraz rozpoczęły się kontrole podatkowe i skarbowe za poprzednie lata działalności. Prezes Polskiego Związku Zrzeszeń Hodowców i Producentów Drobiu Andrzej Danielak powiedział, że producenci nie są w stanie zapłacić zaległych podatków i zaciągniętych kredytów. Jego zdaniem będzie to prowadzić do upadku tych gospodarstw.

Wiceprezes Polskiego Związku Ogrodniczego Zdzisław Woźniak, podkreślił, że problemy finansowe producentów spowodują wzrost cen żywności.

Producenci zapowiadają, że jeżeli problem zmiany interpretacji przepisów podatkowych nie zostanie rozwiązany, skierują sprawę do Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli to nie przyniesie skutku, będą się odwoływać do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Strasburgu.
wp.pl

Wszystko jest na opak. Kiedyś ludzie rabowali banki, a teraz banki organizują napady na Bogu ducha winnych obywateli.

700 miliardów dolarów, na jakie opiewa budżet planu Paulsona, to całkiem spora suma. Nie zdołałaby tyle zrabować choćby i setka Butchów Cassidy’ch. A to zaledwie część tego, co w światową gospodarkę wpompują rządy państw, tłumacząc się potrzebą ratowania ekonomicznej stabilności przez sponsorowanie instytucji finansowych “zbyt dużych, by upaść”.

Cóż, gdyby Bogu miła była zasada “too big to fall”, to Ziemię do dziś zamieszkiwałyby dinozaury. Na tym jednak polegają wolny rynek i ewolucja, że Ci, którzy inwestują celnie, skutecznie i rozsądnie wygrywają z tymi, którzy tego nie potrafią. Frank Borman, który zaszedł w życiu daleko, bo aż na orbitę Księżyca, powiedział kiedyś, że “kapitalizm bez bankructwa jest jak chrześcijaństwo bez piekła”. Okrutna to prawda, ale zarówno pojedyncze bankructwa, jak i okresowy kryzys potrzebny jest równie mocno, jak ulewa w środku lata. Gospodarka, w której chore komórki nie obumierają, cała skazana jest na śmierć.

Gdyby rynek działał tak, jak to sobie właśnie umyślili współcześni politycy, to wszyscy chodzilibyśmy w lewych butach, mieszkali w lepiankach i jedli hot dogi bez parówek. Dziś zaś grozi nam epoka banków, w których strach trzymać pieniądze. Ogromna finansowa premia dla nieodpowiedzialnych finansistów będzie miała taki skutek, że - zamiast pozwolić zbankrutować looserom - uratuje im tyłki kosztem tych, którzy inwestowali z głową. Rozsądni, uczciwi i odpowiedzialni ludzie zapłacą wyższe podatki i ucierpią na wyższej inflacji, aby lekkomyślnym specjalistom od szemranych interesów nie spadł włos z głowy.

Pamiętacie Państwo bajki La Fontaine’a? A może przypominacie sobie Państwo bajkę o mrówce i koniku polnym?

“…Pożycz mi, proszę, kilka ziarn żyta;
Da Bóg doczekać przyszłego zbioru,
Oddam z procentem - słowo honoru!…”

Choć morał z tej bajki pozostał aktualny, nieaktualny jest już, że się tak wyrażę, mechanizm społeczno-polityczny. Dziś koniki polne, miast żebrać, przepchną przez parlamenty stosowne plany ratunkowe i odkręcą do oporu zawór rurociągu, którym każdego dnia miliony uczciwie zarobione przez pracowitych płyną ku kieszeniom partaczy i próżniaków. Państwo, jak zwykle, będzie dzielnie sponsorować nieudaczników, by potem dziwić się, że ma coraz więcej tego, za co przecież tak hojnie płaci.

[źródło]

Firma przewozowa Wayakama Electric Railway Co. kilka lat temu wpadła w poważne finansowe tarapaty, ale jedna sprytna decyzja sprawiła, że podupadająca stacja przyniosła ponad miliard yenów (10 milionów dolarów) dochodu. Tym bezcennym pomysłem okazało się być uczynienie kota o imieniu Tama zawiadowcą jednej ze stacji kolejowych na obsługiwanej przez firmę linii. Śmiały chwyt marketingowy uratował firmę i sprawił, że tysiące ludzi z całej Japonii specjalnie udaje się do małego miasta, by zobaczyć jednego z najsłynniejszych, a zarazem najbardziej zapracowanych kotów w Japonii.

“Maskotka przyczyniła się nie tylko do rozwoju ekonomicznego stacji, ale i całej dzielnicy Kishi. W ciągu zaledwie roku przychody osiągnęły pułap 1.1 miliarda yenów” - stwierdza profesor Katsuhiro Miyamoto z Uniwersytetu Kansai. Miyamoto w ubiegły wtorek opublikował raport z którego wynika, że w okresie od stycznia 2007 (gdy Tama po raz pierwszy “stawił” się w pracy) liczba pasażerów wzrosła o 55 000 osób, a dochód za bilety skoczył o 15 milionów yenów. Do tego dodajmy zysk z albumów fotograficznych ze zdjęciami Tamy, kalendarzy, książek i innych związanych z kocim zawiadowcą stacji towarami, co dało kolejne 27 milionów yenów. Dużą rolę w rozwoju ekonomii regionu odgrywają też turyści, korzystający z hotelów z sąsiadującym ze stacją miasteczkiem Wakayama.

Telewizja Fuji  przygotowała specjalny materiał poświęcony wielkiemu ekonomicznemu boomowi w okolicach Kishi Station oraz samemu kocurowi Tama Eki-chou (komendant).

Tame widzimy po raz pierwszy, jak śpi rozkosznie w swoim nowym biurze, gdzie towarzyszą mu dwaj koci pomocnicy o imieniach: Miko i Chibi. W dniu nakręcenia materiału można zobaczyć wielu turystów, którzy akurat odwiedzają sławną stacje by zobaczyć kocich strażników i zrobić sobie zdjęcia. Wśród nich widzimy kobietę, która przyjechała specjalnie z prefektury Chiba (kawał drogi od Wakayamy), by zobaczyć słynnego kocura. Oczywiście mieszkańcy miasta są na to przygotowani. Sklep z upominkami na stacji zawiera bogaty asortyment różnych związanych z kocurem produktów: upominkami, gadżetami, przysmakami, czy nawet DVD z udziałem Tamy i jego czworonożnych przyjaciół. Wielu spośród odwiedzających stację turystów lubi udawać się następnie do jednego z pobliskich onsenów (gorące źródła). Właściciele hotelów nie ukrywają swojej radości z boomu na kociego komendanta stacji, gdyż mocno napędziło im to koniunkturę.

Profesor Miyamoto wierzy, że sekretem powodzenia pomysłu był niski koszt jego realizacji. Za cenę wykonania zmniejszonej do wymiarów kota czapki komendanta i kosztów pokarmu firma Wakayama Electric Railway brawurowo uratowała się od widma bankructwa. Muszę przyznać, że pomysł jest genialny w swojej prostocie i po raz kolejny udawadnia nam wszystkim, że ludzka wyobraźnia nie zna granic, a Japończycy nie bez powodu słyną ze swojej pomysłowości. I zamiłowania do rzeczy słodkich i niewinnych, bo i to odegrało tu niebagatelną rolę!

Poczytaj o kolejnych planach japońskiej firmy kolejowej odnośnie rozszerzania zasięgu marki!

Gdy plajtuje prywatna uczelnia
Rz 26.08.2008
“Czy ktoś odpowiada za długi uczelni prywatnej wobec studentów, pracowników lub kontrahentów, czy też jest to wydmuszka doskonała – zastanawia się prawnik, specjalista sektora szkolnictwa wyższego, związany z Fundacją Rektorów Polskich

To pytanie powróciło, tym razem postawione przez rzecznika praw obywatelskich w piśmie do ministra nauki i szkolnictwa wyższego. Choć sprawę odpowiedzialności za długi uczelni niepublicznych podnoszono już w 2005 roku podczas prac nad ustawą – Prawo o szkolnictwie wyższym (ustawa), to dopiero kolejne faktyczne bankructwa sprawiły, że studenci pozbawieni możliwości ukończenia studiów i pracownicy pozbawieni wynagrodzeń postawili ją publicznie.
Likwidacja wymaga zgody ministra, jednak po zapewnieniu studentom możliwości kontynuowania nauki (art. 26 – 27 ustawy z 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym), i kończy się wykreśleniem uczelni z odpowiedniego rejestru.

Ale co w sytuacji, gdy na zaspokojenie lub zabezpieczenie wierzycieli nie starcza majątku, a oferowane studentom warunki kontynuacji są dla nich nie do przyjęcia? Czy mamy tu lukę w ustawie powodującą, że likwidacja zaciera ostatni ślad po zadłużonej uczelni, pozostawiając rozczarowanych pracowników, kontrahentów i studentów? Racjonalny ustawodawca powinien to przewidzieć. Czy trzeba więc poprawić ustawę? Czy może należy utworzyć specjalny fundusz gwarancyjny zasilany z kolejnego parapodatku? A może jest prostsze rozwiązanie?”

Tracie Rice, matka byłej asystentki Lindsay, doznała obrażeń ścigając się z pijaną Lohan (zobacz: To był jeden z najbardziej przerażających momentów w moim życiu). Podczas posiłku całowała się z nim, a gdy w końcu wylądowali na kanapie bez zahamowań przeszła do ostrzejszych pieszczot. Jej konta bankowe pustoszeją, Lindsay musiała łatać dziurę w budżecie sprzedając swoje zdjęcia, a nawet używane ubrania. Boimy się, że wideo może być prorocze… Krytycy podejrzewają, że organizatorom festiwalu po prostu zależało na obecności jakichkolwiek popularnych osób.
Bieganie na spotkania AA ma przekonać ewentualnych pracodawców do zatrudnienia Lindsay. Przyzwyczajona do luksusów gwiazda nadal odwiedza najdroższe sklepy w Hollywood. Lohan została wymieniona w rankingach i to aż dwa razy.
Za nowe ciuchy zapłaci jutro, ponieważ już zdążyła przekroczyć przydzielone jej kieszonkowe. Lindsay została okrzyknięta najgorszą aktorką. Dwa razy! Jemu również nie szczędziła czułości.
Lindsay sprzedaje swoje ubrania! Pomimo tego, że wydała ponad 137 tysięcy dolarów na pobyt w trzech różnych ośrodkach rehabilitacyjnych, wciąż nie umie sobie poradzić z uzależnieniem od narkotyków i alkoholu. Lohan może wydać zaledwie 1000 dolarów dziennie.
On zniszczył nie tylko ją, ale wiele innych ludzkich istnień. Organizator, Pascal Vicedomini nie szczędził słów uznania dla Lindsay>. Mimo to Lindsay dalej go szarpała.
Kolejne dwa dni przepracuje w izbie przyjęć pogotowia ratunkowego. Niedawno pisaliśmy o szalonych wybrykach Lindsay Lohan na Capri, gdzie aktorka zaliczyła trzech facetów w ciągu doby. Same wizyty u fryzjera i w solarium kosztowały ją ponad 70 tysięcy. Słynąca z erotycznych ekscesów gwiazdka znalazła sobie nowy obiekt westchnień - jest nim uczestnik amerykańskich reality show - Brody Jenner.
Zapowiedziała, że Lindsay stanie przed sądem.
Nie wytrzymała jednak długo. Żeby to zrobić, zawarła układ z butikiem AdDress w Santa Monica. Straciła również wiele tysięcy na opłaty prawne, kary i grzywny za swoje wykroczenia i wybryki drogowe popełniane w stanie nietrzeźwym. Lohan jest na skraju bankructwa.

Do tego stopnia, że obsługa przyłapała ich, gdy uprawiali seks w ubikacji. Oboje walczą z nałogami, uzależnieniem od alkoholu i są bohaterami pierwszych stron plotkarskich gazet. Lindsay nie nagra płyty?!
Leczenie odwykowe, sprawy karne i rozpadające się związki na długo pozostaną w jej pamięci. Pomimo tego, że Lindsay i Davida dzieli ogromna różnica wieku, mają ze sobą wiele wspólnego.
Pisaliśmy, że w ciągu doby aktorka zaliczyła aż trzech Włochów. Ale szybko zdjęła i to. Finansowe problemy Lindsay są na tyle poważne, że pożyczyła pieniądze od swojego byłego chłopaka. Lista została zatytułowana: Największa strata pieniędzy wydanych na bilet. Ani kawałka piosenki. Nie wytrzymała jednak długo.
Ale szybko zdjęła i to. Aktorka spędziła z nim cały wieczór.
Dziennikarze z uporem przypominają, że aktorka ma dopiero 21 lat, a jej kariera była raz po raz przerywana przez leczenie odwykowe. Uzależnienie od zakupów i imprez doprowadziło Lindsay Lohan na skraj bankructwa. Ale on jej odmówił.
Po Hollywood krążą legendy o tym, ile Lohan wydała na narkotyki, alkohol i imprezy. Teraz wydaje się się, że i z tego nic nie wyjdzie. Jedyna odbitka, która przeniknęła do prasy, przedstawia Lindsay z odsłoniętym brzuchem. Świadkowie twierdzą, że wstawiona Lindsay siedziała na kolanach Brody’ego. Jednak już wkrótce Eduardo miał przeżyć rozczarowanie. Nie mogłem uwierzyć, kiedy później zaprosiła mnie na kolację.
Podobno jest to łagodna pornografia.
Uznał jednak, że znacznie szybciej zarobi udzielając wywiadu. Producenci filmowi jej nie chcą. Więc gdzie zamierza się zwrócić? Zdaje się, że znajomi i rodzina bardziej przejmują się zaistniałą kryzysową sytuacją niż sama Lohan. Goście festiwalu filmowego byli świadkami ich namiętnych uścisków.
Powiedziała, że ma na imię Lindsay. Kolejne dwa dni przepracuje w izbie przyjęć pogotowia ratunkowego. Opowiedział o szczegółach namiętnej nocy i skarżył się, że na wieść o pozostałych towarzyszach aktorki poczuł się bardzo zraniony. Lohan zdobyła również wysokie miejsce w zestawieniu najgorszych filmów.

Zobacz tabelę deficytów, od najlepiej sytuowanych (góra) do największych bankrutów ( u dołu).

CIA podaje deficyt USA na: -862,300,000,000 USD.

To pokazuje ile warte są informacje CIA.

Instytucje finansowe szacują deficyt na grubo powyżej 3,000,000,000,000 USD (tak, o trzy zera więcej), a zadłużenie USA na 63,000,000,000,000 USD.

Zadłużenie USA przewyższa wartośc kraju. Wyobraź to sobie w ten sposób: gdyby teraz rząd zebrał wszystko co tylko da się spieniężyć, gdyby sprzedał cały kraj to i tak zabrakłoby 20,000,000,000,000 USD do sumy którą musi spłacić. Inaczej mówiąc: USA są winne więcej niż są warte.

USA bankrutem? Oczywiście! Ale bankrutem, któremu raczej nie pozwoli się upaść z dnia na dzień. Nikt nie chce bankruta siedzącego na bombie atomowej.

W szerszym, ogólnoświatowym znaczeniu oznacza to to koniec mocarstwa.
A dla Ciebie? Jeśli jeszcze chowasz pod materacem dolary USA to szybko się ich pozbądź. Planowa dewaulacja amerykańskiej waluty jest juz w toku. Nadchodzące pokolenia będą spłacały dług który jest niespłacalny. Niska wartość dolara czyni ten dług niższy.