Zdjęcia promujące (HQ):

Miłego oglądania ;)

Zaraz po operacji oczu drugą popularną operacją plastyczną jest korekcja nosa.

I trochę przykładów takich operacji:

Moda na białą skórę sprawiła, że Tajwańczycy, Japończycy i Chińczycy nie lubią się opalać. Na plażach często można spotkać ludzi kąpiących się w dżinsach, koszulach z długimi rękawami. Wszyscy się zasłaniają przed słońcem, jak tylko mogą.

Gdy mieszkałam w Polsce czułam się zawsze napiętnowana, że moja skóra ledwo brązowieje (hm brąz to nie jest, raczej beż) na słońcu. Po roku mieszkania tutaj, pozbyłam się kompleksu białej skóry. Wszyscy się pytają, co robię, aby zachować taki kolor. Cóż... nic nie muszę robić w tym celu :)

Wszystkie ważniejsze firmy kosmetyczne mają w Azji osobną linię kosmetyków wybielających. Azjatki są w stanie stracić ogromne pieniądze na specyfiki odkolorowujące ich skóry.

Gdy opowiadam Tubylkom o popularnych solariach w Polsce, to robią okrągłe oczy ze zdziwienia i prawie mi nie wierzą, że ktoś może płacić za opalanie się.

Twarz powinna być biała, ale policzki najlepiej żeby były okrągłe i zaróżowione. Takie połówki jabłka. W Południowej Korei za okrągłą buzią mężczyźni wręcz szaleją.

Po oglądnięciu tego filmu, zaczynam rozumieć moją koleżankę Koreankę, dlaczego potrzebuje 3 godzin, aby wyjść rano do pracy.

Otóż wczoraj zakupiłem nowy numer czasopisma Mobile Internet, w którym była recenzja urządzonka firmy Vedia. Mowa tutaj o odtwarzaczu mp4 oznaczonym symbolem 'v39'. W zasadzie nie interesowałem się sprawami empetrójek i empeczwórek, bo nigdy nie znajdowałem na rynku żadnej rewelacji. Ten sprzęcik odmienił mnie. Jeśli chodzi o urządzenia zaawansowane technologicznie to mam dwa fetysze: sterowanie rękoma i sterowanie głosem. A ten sprzęcik jest właśnie sterowany za pomocą dotyku. Łał!

Przeczytałem o nim całą recenzję i zainteresowałem się samą marką, jaką jest Vedia,gdyż nigdy nie słyszałem takiej nazwy. Okazało się, że firma ma doskonały gust i jako modelki, reklamujące produkty ich firmy, wybierają Azjatki :) Najsmaczniejsze kąski, moim zdaniem, zamieszczam poniżej:

Vedia robi bardzo dobrej jakości produkty. Są one tanie, w stosunku do możliwości, które dają. Sam sprzęt ma niepowtarzalny design. Postanowiłem zbierać kaskę na cudo tej firmy. Zawsze lubowałem się w czymś dobrym i ładnym, dlatego mam obecnie do słuchania muzyki przenośny odtwarzacz MiniDisc firmy JVC "Made in Japan" ;) Ogólnie rzecz biorąc z asortymentu Vedia wybrałbym jeden z dwóch odtwarzaczy:

Vedia C3

Jego zalety to posiadanie dwóch wyjść Mini Jack, co bardzo często przydaje się podczas wspólnego słuchania muzyki. A słuchanie muzyki razem z kimś to naprawdę fajna sprawa. Zwłaszcza gdy wokoło słychać jedynie zgiełk uliczny - warto zanurzyć się z bliską osobą w ten sam rytm. Drugą zaletą jest złącze na karty MiniSD.

lub

Vedia V39 (recenzowany w Mobile Internet)

Zaletą, która deklasuje większość konkurencyjnych odtwarzaczy jest tutaj ekran dotykowy. Uwielbiam smyrać palcami po ekranie. Naprawdę. To dla mnie wystarczający argument, aby postawić ten model na równi z poprzednim.

Cena odtwarzaczy. w porównaniu do chińszczyzny wydaje się wysoka. Jednak tutaj płaci się za jakość. Ceny modeli cztero gigabajtowych plasują się w sklepiegekon.pl nastepująco:

VEDIA C3 - 329 zł

VEDIA PRO V39 - 469 zł

Dziewczyny Vedia można zobaczyć np. tutaj.

Więcej zdjęć dostępnych jest na stronie Vedia.

Myślę, że naprawdę warto zainteresować się tymi produktami.

Ja już to zrobiłem :)

Pozdrawiam,
b.YISK

Wielokrotnie spotkałem się z opowieściami na temat majteczek dziewczyn ze szkół średnich, które podobno można nabyć w stojących wolno na ulicach automatach. Jak się okazuje, w historiach tych jest sporo prawdy, co najlepiej ilustruje powyższe zdjęcie, wykonane w jednym z lokalnych sex-shopów w Tokyo. Podobno bielizna pakowana w paczuszki ze zdjęciami rozszczebiotanych nastolatek w szkolnych mundurkach jest tam powszechnie dostępna i cieszy się ogromną popularnością. Oczywiście trudno powiedzieć z całą pewnością na ile ta reklama jest prawdziwa, a na ile stanowi chwyt marketingowy - równie dobrze przecież można w ten sposób wpakować do woreczka bieliznę 60 letniej starej baby, sprzedających używaną bieliznę by dorobić sobie do renty. Niby wszystko jest sprawdzane, ale nie wydaje mi się, żeby deklaracja producenta mogła dawać nam stuprocentową pewność, że posiadaczką rzeczonych majteczek nie był uprzednio prykający hipopotam.

Automat z używanymi majteczkami w jednej z wypożyczalni filmów w Tokio.

Prawda jest taka, że nawet jeśli dużo podobnych maszyn funkcjonuje w Tokio, to stanowią raczej bardziej atrakcje turystyczną, niż faktyczny biznes na szeroką skalę. W latach 90 przyjezdni mogli na stacjach Tokijskiego metra oglądać osobliwe automaty sprzedające bawełnianą bieliznę z widocznymi plamkami w cenie 200 jenów. W "branżowym żargonie" na podobny towar mówi się "buruma", co pochodzi od słowa Bloomer - nazwiska amerykańskiej działaczki kobiecej z końca 19 wieku, które to stało się symbolem najsłynniejszego w Japonii fetyszu. Spytacie czemu? Otóż Amelia Bloomer wojowała m.in. o reformę stroju kobiecego w tym wprowadzenie damskich majtek. Gdy po wojnie do Japonii przybyli amerykanie to przywieźli ze sobą demokrację, amerykańskie specjały (coca-cola) oraz szkolne mundurki w stylu marynarskim (sailor), z nieodłącznymi białymi majteczkami. Skąd w takim razie ta mania na małe dziewczynki i białe majteczki? Jeśli przyjrzymy się bliżej życiu typowego Japończyka, to uzyskamy dość prawdopodobną odpowiedź.

Typowe japońskie lolitki .

Wyobraźcie sobie typowe japońskie małżeństwo, gdzie mąż jest głową rodziny i podejmuje wszystkie ważne decyzje. Nadal wiele związków kultywuje dawne tradycje, jasno umiejscawiające kobietę w roli osoby odpowiedzialnej za prowadzenie domu oraz wychowywanie dzieci. Czy w takim razie podobny mężczyzna ma dobrze w takim układzie? Absolutnie tak nie uważam, bo obok wykonywania w milczeniu poleceń męża przez kobietę jest też drugie dno całej sprawy - nacisk psychiczny, który wielu Japończyków może nawet w ekstremalnych przypadkach doprowadzić do samobójstwa. Jak to mawiał Ben Parker (bohater komiksów Marvela) "z wielką mocą idzie w parze wielka odpowiedzialność". W tym przypadku mowa tu o całkowitej odpowiedzialności za ognisko domowe. Mężczyzna musi pracować, by utrzymać dom i swoją rodzinę - jeśli więc pojawiają się kłopoty, to musi sobie sam z nimi radzić i honor nie pozwala mu powiedzieć swojej małżonce o tym, że z czymś sobie nie poradził. Żona nie chwali męża za sukcesy zawodowe, bo należą one do jego obowiązków - on nie może z kolei liczyć, że pocieszy go ona, gdy poniesie porażkę, która w podobnej obyczajności nie powinna mieć miejsca. Całe szczęście, że czasy się zmieniają i Japonia się amerykanizuje, bo gdyby ten model rodziny stanowił regułę, to wizja rodziny z Kraju Kwitnącej Wiśni była by nie do pozazdroszczenia.

Majteczki licealistek - do wyboru do koloru.

Nawet jeśli kobieta w milczeniu wykonuje swoje powinności, to nie znaczy jednak, że sama nie ma swoich wymagań. Przecież dobrze wyglądająca i zadbana kobieta, to najlepsza wizytówka zamożności mężczyzny. Jeśli sąsiadka dostanie nowy samochód, piękne futro, czy cenną biżuterie, to ciężko móc odmówić choć części tych luksusów swojej kobiecie - nie może przecież mieć gorzej, niż jej koleżanki, czy siostra, której mąż zafundował niedawno wizytę u najlepszego w okolicy fryzjera. Stąd być może ucieczka japońskiego mężczyzny w świat marzeń o młodej dziewczynie, która zawsze jest skłonna do zabawy, a ucieszy się z każdego, nawet dość banalnego prezentu. Milczące, ale dość łatwe w rozszyfrowaniu partnerki życiowe niestety nie dają mu poczucia wolności i dlatego szuka innych rozwiązań. Czasem taką opcją może być para używanych majtek za 200 jenów. Nie jest łatwo być mężczyzną, a tym bardziej skośnookim z ciążącym mu na plecach bagażem setek lat tradycji.

Japoński fetyszysta w trakcie obcowania z damskimi majteczkami :)