Dette burde stått TYDELIG på boksen: egner seg ikke for små barn.

Var ikke klar over dette før jeg leste artikkelen på nettet:( Da kunne det jo hende at jeg allerede hadde gitt barnet mitt noe det ikke skal ha.

Men det gjelder jo alle lett produkter, de burde vært merket med at de inneholder apartam og ikke egner seg for barn under en viss alder.

De merker jo røyken, som alle VET kan drepe. Men de merker IKKE produkter BARNA våre ikke skal ha i seg.

Problem med myror? Lätt fixat bara att hälla lite outspädd "Fun light" över dem. Myrorna dör på fläcken! Detta berättas av författaren  Lars-Erik Litsfeldt på sin blogg. Karl E Arfors, tidigare forskningschef vid Pharmacia i USA och professor i mikrocirkulation bekräftar att så är fallet.

Det är Aspartamet i saften som gör susen på myrorna. Aspartam är ett nervgift som används som konstgjort sötningsmedel i stället för socker i de flesta lightprodukter.

När Aspartam bryts ner bildas signalsubstanser som överaktiverar nervcellerna så att de dör.

Europeiska livsmedelssäkerhetsmyndigheten, EFSA, har beslutat att aspartam inte är skadligt för människor så länge som vi inte får i oss mer än 40 mg per kilo kroppsvikt. Det motsvarar 4 liter lightdryck per dag för en vuxen och 1,5 liter för ett barn.

Många barn dricker lätt 1,5 liter saft eller läsk och tillsammans med all annan konstgjort sötade livsmedel skulle jag bli förvånad om man inte överskrider gränsvärdet.

Tidigare undersökningar har påvisat att överaktivitet och fetma orsakas av konstgjorda sötningsmedel.

Vad jag är glad att vi gjorde eget äpplemos i lördags. Bara äpplen och äkta socker från betor växta i Skåne och Danmark. Nästa helg har vi fler mogna äpplen att göra mer mos av. Och i somras gjorde vi saft på fläder och äkta socker.

Vi bojkottar konstgjorda livsmedel så långt det går. Aspartam, sojaprotein och sånt som inte finns i mormors recept får stanna i butikens hyllor.

Żywnościowa E-tykieta

Wyliczono, że przez jeden dzień wraz z pożywieniem łykamy średnio 20 tabletek sztucznych barwników, konserwantów, polepszaczy i emulgatorów. Niemożliwe? A jednak

Jacek Wykowski

Mam 26 lat, ważę 76 kilogramów i jestem zdrowy. Nie stosuję żadnych diet - jem to, co lubię, i tyle, by się najeść. Pewnej letniej niedzieli, wieczorem, zadałem sobie banalne na pozór pytanie: co dziś zjadłem? Odpowiedź zdawała się być prosta i oczywista, ja jednak postanowiłem potraktować problem głębiej. Zacząłem więc od krótkiej retrospekcji.

Obudziłem się o godzinie 10 (w końcu to niedziela), o 11 zjadłem śniadanie. Składało się ono z chleba mieszanego pytlowego posmarowanego margaryną (ponoć zdrowsza niż masło, nie ma cholesterolu i tańsza), jajek ugotowanych na twardo i posmarowanych majonezem oraz sałatki śledziowej w sosie śmietanowym. Śniadanie popiłem kawą rozpuszczoną w mleku i ze świadomością zjedzenia zdrowego i pożywnego posiłku rozpocząłem dzień. Około 14 postanowiłem coś przyrządzić na obiad. Ugotowałem makaron w przygotowanym wcześniej bulionie z kostki, dodałem warzywa i mieszankę przypraw do zup. Na drugie danie upiekłem banany zawijane w szynkę z piersi indyka i żółty ser. Danie i smaczne, i tanie. Skonsumowałem mój obiad, wypiłem szklankę soku pomarańczowego i udałem się na krótką sjestę. Do kolacji zjadłem batonika (cukier czyni szczęśliwszym) i wypiłem gazowany napój z czerwonych pomarańczy. Wieczorem ugotowałem parówki, posmarowałem chleb margaryną i topionym serkiem, zaparzyłem herbatę, i tak przyrządzony posiłek z radością przyswoiłem. Potem pogryzłem jeszcze kilka kawałków świeżego ananasa i tym soczystym akcentem zakończyłem całodzienną konsumpcję.

Cóż, na pierwszy rzut oka było widać, co zjadłem. Jednak, jak się potem okazało, nie zaszkodziło wykonać drugiego rzutu.

W celu głębszej analizy konieczne stało się odnalezienie informacji o składzie każdego ze zjedzonych produktów - a te zazwyczaj umieszczone są na opakowaniu. Założyłem więc gumowe rękawiczki i zainicjowałem proces odzysku z kuchennego kosza. Udało się. Rozpocząłem analizę składu mojego niedzielnego pożywienia. I w tym momencie okazało się, że odpowiedź na postawione pytanie może być nieco trudniejsza niż przypuszczałem. Lektura etykiet wywołała na mojej twarzy grymas niewiedzy - wszak jestem z wykształcenia geografem, nie zaś chemikiem. Jednak ciekawość jest ponoć równie silnym popędem jak głód, więc intensywnie myślałem, co z tym fantem zrobić. Chciałem być konsumentem świadomym i wiedzieć, co tak naprawdę zjadłem. Spisałem więc wszystkie magiczne nazwy i symbole, a następnie przyporządkowałem je do odpowiednich produktów. I położyłem się spać, nie rezygnując jednak ze znalezienia odpowiedzi. Przez kilka następnych dni w wolnych chwilach przeszukiwałem zasoby Internetu oraz domowej biblioteki w celu rozszyfrowania tajemniczych nazw umieszczonych drobnym drukiem na etykietach. Oto, co otrzymałem.

ŚNIADANIE NA DOBRY POCZĄTEK

Wraz z chlebem zjadłem również zawarty w nim polepszacz. Taki chleb, szczególnie przechowywany w worku foliowym, już następnego dnia może być szkodliwy, powodując biegunki i niestrawność. Przyczyną są laseczki choroby ziemniaczanej, które namnażają się w środowisku niekwaśnym. Chleb z polepszaczem (nie każdy, bo nie każda piekarnia skażona jest laseczkami choroby) czasem już drugiego dnia przypomina zapachem zgniłe ziemniaki.

Margaryna okazała się źródłem syntetycznego E 476, stosowanego w produktach przeznaczonych do smarowania pieczywa o zredukowanej ilości tłuszczu, do sosów sałatkowych, słodyczy na bazie kakao i czekolady. Podczas testów na zwierzętach, przy podawaniu dużych dawek, zaobserwowano powiększenie wątroby i nerek.

Całkiem bogatym źródłem różnych związków chemicznych okazała się niewinna sałatka śledziowa. Została posłodzona 500 razy słodszą i mniej kaloryczną od cukru sacharyną E 954, podejrzewaną o działanie rakotwórcze (w testach na zwierzętach wywoływała nowotwór pęcherza). Z tego powodu po wojnie wycofano ją z polskiego rynku, jednak po wejściu naszego kraju do Unii Europejskiej prawo ponownie zezwala na jej używanie. Zjedzona przeze mnie sałatka to również źródło popularnego konserwantu - benzoesanu sodu E 211. Kwas benzoesowy i benzoesan sodu były masowo stosowane we wszystkich sokach bułgarskich sprzedawanych w butelkach, zanim rozpoczęto ich produkcję w kartonach. Próby robienia wina z bułgarskiego soku winogronowego nie dawały rezultatów, gdyż drożdże w tym środowisku ginęły. Rozwijały się natomiast niektóre drobnoustroje odporne na benzoesany, prowadząc do powstania nieprzyjemnie woniejącej cieczy. Benzoesan sodu działa drażniąco na śluzówkę żołądka, dlatego spożycie zawierających go produktów może u osób nadwrażliwych (np. chorych na chorobę wrzodową) powodować dolegliwości bólowe. Jest podejrzewany o działanie rakotwórcze i wywoływanie reakcji alergicznych.

Z kolei majonez, oprócz opisanego już benzoesanu sodu, zawierał dodatek o symbolu E 385, który znalazł zastosowanie głównie w produkcji kosmetyków. Może on prowadzić do zaburzeń w przemianie materii. W lecznictwie w dużych dawkach stosuje się go jako odtrutkę przy zatruciach związkami ołowiu.
A czegóż dostarczyła poranna kawa z mlekiem? Przepraszam - napój kawowy z mlekiem - ponieważ rozpuszczalny proszek zawierał jedynie 6 proc. kawy. Producent drobnym druczkiem przyznał się do dodania ortofosforanu disodowego E 339 b, który zakłóca procesy trawienne, oraz substancji przeciwzbrylającej E 341 c, którą również podejrzewa się o zakłócanie trawienia i odradza się jej częste spożywanie.

PORA NA OBIAD

Zacząłem analizę od bulionu z kostki, mając nadzieję, że będzie on wolny od wszelakiej maści chemicznych polepszaczy. Nic z tego. "Istotą smaku" rosołku okazał się glutaminian sodu E 621, popularny na całym świecie dodatek stosowany w zupach instant, sosach sojowych, konserwach rybnych. Jego nadmierne spożycie może spowodować tzw. syndrom restauracji chińskiej. Objawy to sztywnienie karku, pleców i ramion, przyspieszony rytm serca, bóle głowy i uczucie osłabienia. Co prawda najnowsze badania nie potwierdziły do końca tych podejrzeń, ale też nie rozwiały wszystkich wątpliwości. A przedawkowanie może się zdarzyć, gdyż kwas ten nie jest wyczuwalny podczas jedzenia. Smak mięsa rosołowej kostki uzyskano za pomocą syntetycznego guanylanu disodowego E 627, zaś odpowiednią barwę wywaru zapewnił karmel amoniakalny E 150 c. W testach przeprowadzonych na zwierzętach, przy dużych dawkach karmelu pozyskanego metodą amoniakalną, stwierdzono skurcze i obniżenie liczby białych krwinek. Oprócz wymienionych dodatków w składzie tego doskonałego chemicznego substytutu rosołu znalazło się "aż" 0,6 proc. suszonych warzyw. Czegóż się nie robi dla zdrowia...

Ciut więcej suszonych warzyw (15,1 proc.) miała użyta przeze mnie "przyprawa warzywna do zup, potraw mięsnych i ryb". Jednak nie omieszkano delikatnie wzmocnić smaku glutaminianem sodu, inozynianem sodu (E 631) i guanylanem sodu.

Drugie danie, pomimo że składało się z bananów, żółtego sera i szynki, również stało się bogatym źródłem różnorakich związków.

Na szczególną uwagę zasługuje tu pierś wędzona z indyka. Dostarczyła difosforanów i trifrosforanów sodu i potasu (E 450, E 451), które spożywane w dużych ilościach mogą pogarszać wchłanianie wapnia, magnezu i żelaza oraz powodować osteoporozę. Indycza wędzonka zawierała również popularny zagęszczacz o nazwie karagen (E 407), który w większych dawkach zakłóca trawienie i może powodować owrzodzenie jelit. Producent dodał do wędliny także syntetycznie produkowany konserwant i stabilizator barwy E 250, czyli azotyn sodu. Jest on powszechnie stosowany do peklowania mięsa przeznaczonego do produkcji wędlin. Spożyty w dużych ilościach utrudnia transport tlenu przez krew, co jest szczególnie niebezpieczne w przypadku niemowląt. Podczas ogrzewania produktów zawierających dużo amin (np. serów) razem z peklowanymi wyrobami mięsnymi tworzą się rakotwórcze nitrozoaminy. Powinno się więc unikać jedzenia pizzy oraz różnych zapiekanek, w których w dużych ilościach znajduje się zarówno ser żółty, jak i szynka. Listę chemicznych dodatków do indyczej piersi zamyka jej "istota smaku", czyli glutaminian sodu.

POPOŁUDNIOWE MAŁE CO NIECO

Lubię słodycze, nie mam skłonności do tycia, więc przed kolacją zjadłem batonika. A wraz z nim E 476, który spożyłem już wcześniej - z margaryną.

Jednak batonik w porównaniu z napojem z czerwonych pomarańczy (na naturalnej wodzie mineralnej), który sączyłem przed telewizorem, okazał się "prawie naturalny". Napój posłodzono czterema rodzajami słodzików. Wśród nich znalazł się E 951, czyli popularny aspartam, tańszy w produkcji od cukru. Produkt ten był dwa razy wycofywany z obrotu przez władze USA z powodu niekorzystnego wpływu na ludzkie zdrowie. W lipcu 2005 naukowcy z Włoch ogłosili, że aspartam może powodować białaczkę i nowotwory węzłów chłonnych. W jelicie cienkim z grupy metylowej aspartamu uwalniany jest metanol, o którego toksyczności nikogo specjalnie przekonywać nie trzeba. Do symptomów zatrucia metanolem zaliczają się zawroty i bóle głowy, brzęczenie w uchu, nudności, niepokój żołądkowo-jelitowy, osłabienie, dreszcze, zaniki pamięci, drętwienie i kłujące bóle w kończynach, zaburzenia behawioralne i zapalenie nerwu. Najlepiej poznane symptomy zatrucia metanolem to problemy z widzeniem: zamglenie obrazu, postępowe zawężenie pól widzenia, zaciemnienie widzenia, uszkodzenia siatkówki i ślepota. Zalecany przez amerykańską agencję EPA (Environmental Protection Agency) dzienny limit spożycia metanolu wynosi 7,8 mg/dzień. Jeden litr napoju słodzonego aspartamem zawiera około 56 mg metanolu. Konsumenci spożywający duże ilości produktów zawierających aspartam przyjmują ok. 250 mg metanolu dziennie, albo inaczej - 32-krotny limit EPA. Wśród słodzików wypitego przeze mnie napoju znalazła się także opisana wcześniej sacharyna (zjedzona też z sałatką śledziową) oraz substancja E 952, której podawanie zwierzętom w dużych dawkach prowadziło do nowotworu pęcherza, zmniejszonej płodności i zmian w komórkach. Pomimo że nowsze badania do końca nie potwierdziły tych obserwacji, odradza się jej częste spożywanie. Napój zakonserwowano popularnym benzoesanem sodu, który spotkałem już podczas śniadania w sałatce śledziowej. Niezła przekąska - pomyślałem - kończąc analizę.

I WRESZCIE KOLACJA

Wieczorem po raz drugi przyswoiłem polepszacz i syntetyczne E 476 (chleb z margaryną) oraz sól sodową kwasu ortofosforowego E 339 (parówki). Nowością w kiełbaskach była substancja E 452 oznaczająca polifosforany, które spożyte w dużych ilościach powodują zaburzenia gospodarki wapniowej.

Reasumując: w ciągu jednego dnia, spożywając popularne produkty żywieniowe, skonsumowałem 17 różnych "związków E" (niektóre kilkakrotnie), mających szkodliwy wpływ na organizm. I kiepskim pocieszeniem jest fakt, że mamy podobno najzdrowszą żywność w Europie. Stare porzekadło mówi: "Powiedz mi, co jesz, a powiem ci, kim jesteś". Konia z rzędem temu, kto na to pytanie odpowie.

Źródło: http://www.magazynfakty.pl/a837-zywnosciowa-e-tykieta.htm

Najlepiej mieć kawałek ziemi i uprawiać swoje warzywa i owoce, bez żadnych oprysków i sztucznych nawozów. ;-)

---

Niektórzy mogli zauwazyć że zniknąłem na jakiś czas, na blogu nic nie publikowałem i nic się nie działo. Otóż moja nieobecność spowodowana była nową pracą która wymaga, że tak to nazwe bardzo dużo czasu. Jeśli kogoś interesuje może zoabczyć jak to wygląda, zaznaczam że pokazana jest od tej pozytywnej strony - link. No wiec bloga będe raczej rozwijał dalej tylko że troche rzadziej, chociaż wszystko w rękach "przyszłości".

Mekanisme Kerja

Suatu senyawa untuk dapat digunakan sebagai pemanis, kecuali berasa manis, harus memenuhi beberapa kriteria tertentu, sepert (1) larut dan stabil dalam kisaran pH yang luas, (2) stabil pada kisaran suhu yang luas, (3) mempunyai rasa manis dan tidak mempunyai side atau after-taste, dan (4) murah, setidak-tidaknya tidak melebihi harga gula. Senyawa yang mempunyai rasa manis strukturnya sangat beragam. Meskipun
demikian, senyawa-senyawa tersebut mempunyai feature yang mirip, yaitu memiliki sistem donor/akseptor proton (sistem AHs/Bs) yang cocok dengan sistem reseptor (AHrBr) pada indera perasa manusia.

Contoh Pemanis Buatan

1. Sakarin, yang merupakan pemanis tertua, termasuk pemanis yang sangat penting perannya dan biasanya dijual dalam bentuk garam Na atau Ca. Tingkatkemanisan sakarin adalah 300 kali lebih manis daripada gula. Karena tidakmempunyai nilai kalori, sakarin sangat populer digunakan sebagai pemanis makanan diet, baik bagi penderita diabetes maupun untuk pasien lain dengan diet rendah kalori. Pada konsentrasi yang tinggi, sakarin mempunyai after-taste yang pahit. Meskipun hasil pengujian pada hewan percobaan menunjukkan kecenderungan bahwa sakarin menimbulkan efek karsinogenik, tetapi hal ini belum dapat dibuktikan pada manusia. Oleh karena itu, sakarin sampai saat ini masih diijinkan penggunaannya di hampir semua negara.
2. Setelah sakarin, siklamat merupakan pemanis non-nutritif lainnya yang tidak kalah populer. Tingkat kemanisan siklamat adalah 30 kali lebih manis daripada gula dan siklamat tidak memberikan after-taste seperti halnya sakarin. Meskipun demikian, rasa manis yang dihasilkan oleh siklamat tidak terlalu baik (smooth) jika dibandingkan dengan sakarin. Siklamat diperjual belikan dalam bentuk garam Na atau Ca-nya. Siklamat dilarang penggunaannya di Amerika serikat, Kanada, dan Inggris sejak tahun 1970-an karena produk degradasinya (sikloheksil amina) bersifat karsinogenik. Meskipun demikian, penelitian yang mendasari pelarangan penggunaan siklamat banyak mendapat kritik karena silamat digunakan pada tingkat yang sangat tinggi dan tidak mungkin terjadi dalam praktek sehari-hari. Oleh karena itu, FAO/WHO masih memasukkan siklamat sebagai BTM yang diperbolehkan.
3. Aspartam atau metil ester dari L-aspartil-L-fenilalanin merupakan pemanis baru yang penggunaannya diijinkan pad tahun 1980-an untuk produk-produk minuman ringan dan campuran kering (dry mixtures). Aspartam merupakan pemanis yang mempunyai nilai kalori karena pada dasarnya aspartammerupakan dipeptida. Meskipun demikian, kemanisannya yang tinggi (200 kali kemanisan sukrosa) maka hanya ditambahkan dalam jumlah yang sangat kecil sehingga nilai kalorinya dapat diabaikan. Aspartam sangat disukai karena rasa manis yang dihasilkannya sangat mirip dengan gula. Karena mwerupakan dipeptida, aspartam mudah terhidrolisis, mudah mengalami reaksi kimia yantg biasa terjadi pada komponen pangan lainnya dan mungkin terdegradasi oleh mikroba. Hal tersebut tentunya merupakan limitasi penggunaan aspartam pada produk-produk pangan dengan kadar air yang tinggi. Jika mengalami hidrolisis, aspartam akan kehilangan rasa manisnya. Di dalam makanan, aspartam dapat mengalami kondensasi intramolekuler menghasilkan diketo piperazin. Reaksi ini terjadi terutama pada kondisi pH netral sampai basa karena gugus amina yang tidak terprotonasi lebih tersedia untuk reaksi tersebut. Pada pH basa, gugus amina juga dapat dengan cepat bereaksi dengan gugus karbonil dari gula maupun vanilin. Oleh karena itu, setelah bereaksi dengan gula, aspartam dapat kehilangan rasa manisnya dan setetalh bereaksi dengan vanilin, vanila kehilangan aroma khasnya. Produk-produk yang dimaniskan dengan aspartam harus diberi label yang jelas, terutama tentang kandungan fenilalaninnya yang dipantang oleh penderita kelainan fenilketonuria.
4. Setelah aspartam, pemanis sintetik yang mendapat persetujuan untuk digunakan dalam bahan pangan adalah asesulfam K. Asesulfam K adalah senyawa 6-metil-1,2,3-oksatiazin-4(3H)-on-2,2-dioksida atau merupakan asam asetoasetat dan asam sulfamat yang berada dalam bentuk garam kalsiumnya. Tingkat kemanisan asesulfam adalah 200 kali lebih manis daripada sukrosa dan mutu kemanisannya berada di antara sakarin dan siklamat. Pengujian yang lama dan teliti telah membuktikan bahwa asesulfam K tidak berbahaya bagi manusia dan stabilitasnya selama pengolahan sangat baik. Asesulfam K dapat disintesis dengan harga yang relatip murah dan dengan perolehan yang sangat murni.

Pemanis-pemanis lainnya yang berpotensi untuk dikembangkan dan diaplikasikan ke dalam makanan diantaranya adalah neohesperidin dihidrochalkon yang merupakan turunan dari senyawa flavonon yang terdapat di dalam jeruk-jerukan. Thaumatin, yang berasal dari buah-buahan tropis di Afrika yang juga berpotensi mengingat tingkat kemanisannya sangat tinggi jika dibandingkan dengan tingkat kemanisan sukrosa. Monelin dan mirakulin, yang merupakan protein yang berasal dari jenis buah beri juga mempunyai potensi untuk dikembangkan. Meskipun demikian, senyawa-senyawa tersebut masih harus melalui serangkaian pengujian yang panjang terutama dalam aspek keamanannya bagi manusia.

Sumber : http://library.usu.ac.id/download/fkm/fkm-albiner.pdf

Jag borde verkligen inte, men jag gjorde det ändå.

Hemglassbilen stannade 5 meter från min ytterdörr och spelade så förtjusande på sin flöjt att mina ben dansade ut med min arm som höll i plånboken. De tar kort numera i hemglassbilarna, visste ni det?

Det blev ett pack med Vaniljstrutar Duo Light. 10 stycken för 95 kronor. Det värsta är att jag kommer att äta upp allihopa själv. Det bor en liten hemglassmissbrukare i mig som GÖMMER glass i frysen så att inte ungarna ser den och tullar. Hon brukar även gömma chokladgodis för samma barn.

Men nu har jag börjat träna igen och det är ju inte sååå kul att mata fettdepån kring magen med härdat fett och transfetter när jag lägger ned tid och ork på att upp muskler om de aldrig kommer att få en chans att visa sig (för mig) 

Lightglass är faktiskt gott. Inget socker ska det va i dem. Kanske är de rentav nyttiga?  *hoppas* och jag tvekade faktiskt en sekund innan jag bestämde mig för att faktiskt köpa något (visst e ja dökti), för jag funderade grundligt över om det kunde va transfetter i glassrånet, glassen eller i glass-auran tamigfan.. nåja, kanske inte i glassauran. Men handen betalade innan sekunden var över så tja..*rycker på axlarna* Vad ska en stackars flicka göra?

Jag kunde inte släppa det här med transfetterna så klart, gjorde (press)kaffe och satte i mig en glasstrut på direkten som provsmakarglass och eftersom den var god tog jag en sån. Glass är som vin förstå ni. Men eftersom jag inte dricker vin utövar jag vinprovning på glass istället. Fast provstrutar finns det inga så jag har kommit fram till att det är lika bra att man testar på en hel åt gången eftersom man sällan blir på lyran av en sån.

Det finns fler såna som jag upptäckte jag nu. Såna som köper glass mot sin vilja.
Jag har BEVIS! På hemglass hemsida under vanliga frågor hittade jag detta från mina glassätarlikar:

6. Finns det härdat vegetabiliskt fett i era glassar?

----------------------------------------------------------------------
Läs även andra bloggares intressanta åsikter om spontanincidens, aspartam, fenylalanin, hemglass, duo light, livsmedelsverket, aspartamsötade livsmedel, transfetter, transfettsyror, vegatabiliskt fett, gräddglass, glass, TFA, råttfångaren i hameln, provsmakare

...tak brzmi tytuł pewnego artykułu, na temat aspartamu (e951). Pochodzi z marca 2007 roku.

To jest rzetelny artykuł.

Ze wszystkich dostępnych na rynku, Aspartam jest najbardziej niebezpieczną substancją dodawaną do żywności. Aspartam jest nazwą techniczną nazw handlowych: NutraSweet, Equal, Spoonful, and Equal-Measure.Aspartam został odkryty przez przypadek w 1965 , kiedy James Schlatter, chemik firmy G. D. Searle Company testował lek przeciw wrzodom żołądka. Aspartam został dopuszczony do stosowania w suchych produktach spożywczych w 1981 i w napojach gazowanych w 1983 roku.

Pierwotnie aspartam został dopuszczony do stosowania w produktach suchych już 26 lipca 1974 , ale sprzeciw wniesiony w sierpniu 1974 przez badacza neurologa Dr John W. Olney i prawnika organizacji "Consumer" James'a Turner'a, jak również wszczęte dochodzenie dotyczące praktyk badawczych firmy G.D. Searle spowodowały, że 5 grudnia 1974 US Food and Drug Administration (FDA - odpowiednik naszego PZH) zawiesił dopuszczenie. W 1985 firma Monsanto kupiła (za 3 mld $ - przy. tłum.) firmę G.D. Searle i przekształciła ją w dwie oddzielne firmy: Searle Pharmaceuticals i NutraSweet Company.

Widzisz coś tu jest nie tak! Dlaczego jakiś dodatek do żywności jest wprowadzany a następnie wycofywany, potem jednak znowu rozgrzeszany? Czym jest to spowodowane? Czytaj dalej, nie uwierzysz ...!

Cały artykuł jest na stronie pod adresem
http://www.mafiapress.pl/d_1686_Nutrasweet_lub_Aspartam.html

Aspartam odpowiada za ponad 75 % doniesień o niekorzystnych reakcjach na dodatki do żywności przekazywanych do FDA. Wiele z tych reakcji jest bardzo poważnych włącznie z atakami padaczki i zgonami, jak to ostatnio ujawniono w raporcie US Department of Health and Human Services (odpowiednik naszego Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej) z lutego 1994.(1) Kilka z 90 różnych udokumentowanych symptomów wymienionych w raporcie jako powodowane przez aspartam to: Bóle głowy / migreny, zawroty głowy, napady epilepsji, nudności, drętwienia, skurcze mięśni, przybieranie na wadze, wysypki, depresje, zmęczenie, drażliwość, częstoskurcz serca, bezsenność, problemy z widzeniem, utrata słuchu, palpitacje serca, trudności z oddychaniem, ataki niepokoju, niewyraźna wymowa, utrata smaku, szum w uszach, zawroty głowy, utrata pamięci i bóle stawów. Badacze i lekarze studiujący niekorzystne działanie aspartamu stwierdzili, że jego spożywanie może się przyczynić do wywołania lub pogorszenia stanu w następujących chorobach chronicznych:(2) guzy mózgu, stwardnienie rozsiane, epilepsja, chroniczny syndrom zmęczenia, choroba parkinsona, choroba alzheimera, opóźnienie umysłowe, chłoniak, wady wrodzone, fibromyalgia, i cukrzyca(!). Aspartam jest kombinacja trzech substancji chemicznych: Kwasu asparaginowego, fenyloalaniny i metanolu. Książka, Prescription for Nutritional Healing, (Zalecenia dla Leczenia Poprzez Żywienie) napisana przez James i Phyllis Balch , wymienia aspartam wśród "trucizn chemicznych." Jak sam zobaczysz, jest on właśnie jedną z nich.

Widzisz dotarłeś aż dotąd i już rozumiesz, że to nie jest tak, jak z alkoholem czy papierosami: Nie pal - umrzesz zdrowszy. Wygląda, że jedząc to będziesz żył - tyle, że chorszy, a być może dużo chorszy! Czy to wszystko prawda? Żeby się dowiedzieć spróbuj przejść przez następne rozdziały! Jeśli Cię wciągnie, to tam dalej napotkasz niezwykłe informacje, prostu kryminał, Nie Do Wiary! Zatem naprzód!

KWAS ASPARAGINOWY (40% Aspartamu )

Dr Russell L. Blaylock , profesor Neurochirurgii Medical University of Mississippi, opublikował ostatnio książkę, szczegółowo opisującą szkody powodowane przez spożywanie nadmiernych ilości kwasu asparaginowego pochodzącego z aspartamu. [Dziewięćdziesiąt dziewięć procent glutaminianu mono sodowego (MSG) (Czyli glutaminianu sodu, składnika sosu sojowego, wzmacniacza smaku znajdującego się w przyprawach typu magi - przyp. tłum.) stanowi kwas glutaminowy. Szkody jakie on powoduje są również udokumentowane książce Blaylocka.] Blaylock odwołuje się do niemal 500 doniesień naukowych pokazujących jak nadmiar wolnych aminokwasów pobudzających takich, jak kwas asparaginowy i glutaminowy w naszej diecie, powoduje poważne chroniczne choroby neurologiczne i miriadę innych ostrych symptomów.(3)

Jeżeli się na tym nie znasz, poniższy kawałek może być trochę skomplikowany jednak nie daj się zbyt łatwo! Przeczytaj niektóre zdania dwa razy a otworzą się przed Tobą wrota do nowego wymiaru i poczujesz o co tu chodzi.

Krótki opis mechanizmu powstawania uszkodzeń wywołanych przez asparaginian (i glutaminian). Asparaginian i glutaminian działają jako neurotransmitery w mózgu ułatwiając przesyłanie informacji od neuronu do neuronu. Nadmiar asparaginianu lub glutaminianu w mózgu zabija pewne neurony powodując wpłynięcie do komórek za dużej ilości wapnia. Wpłynięcie za dużej ilości wapnia wyzwala nadmierną ilość wolnych rodników, które zabijają komórki. Ponieważ nadmierna ilość asparaginianu i glutaminianu może uszkodzić komórkę nerwową związki te są nazywane "excitotoxins" (czyli toksynami pobudzającymi - przyp. tłum.). "Ekscytują" albo pobudzają komórki nerwowe na śmierć. Kwas asparaginowy jest aminokwasem. Wprowadzony w swojej wolnej formie (nie związany z białkami) podnosi znacząco poziom asparaginianu i glutaminianu w plazmie krwi (nie wiem dlaczego ich obu, bo logicznie biorąc powinno to dotyczyć tylko asparaginianu, ale nauka jest pełna niespodzianek). Nadmiar asparaginianu i glutaminianu w plazmie krwi niebawem po spożyciu aspartamu lub produktu zawierającego wolny kwas glutaminowy (prekursor glutaminianu) prowadzi do wysokiego poziomu tych neurotransmiterów w pewnych obszarach mózgu. (Istnieje tzw.) Bariera krwi mózgu ( BBB ) która normalnie chroni mózg od nadmiaru glutaminianu i asparaginianu jak również toksyn, (ale) 1°) nie osiąga jeszcze pełnego rozwoju w czasie dzieciństwa, 2°) nie chroni w pełni wszystkich obszarów mózgu, 3°) jest uszkadzana przez liczne chroniczne i ostre warunki, i 4°) pozwala na przesączanie się nadmiaru glutaminianu i asparaginianu do mózgu nawet gdy nie jest uszkodzona. Nadmierna ilość glutaminianu i asparaginianu powoli zaczyna niszczyć neurony. Większość (ponad 75%) komórek nerwowych w pewnym szczególnym obszarze mózgu zostaje zabitych zanim zauważalne staną się jakiekolwiek kliniczne symptomy choroby chronicznej . Niektóre z pośród wielu chorób chronicznych, w przypadku których zostało wykazane, że długotrwałe eksponowanie na działanie pobudzających aminokwasów przyczynia się do powstania obserwowanych uszkodzeń, to: stwardnienie rozsiane, Als (?), utrata pamięci, problemy hormonalne, utrata słuchu, epilepsja, choroba Alzheimera, choroba Parkinsona, niedobór glukozy we krwi (hypoglycemia), demencja towarzysząca AIDS, uszkodzenia mózgu, i rozstroje neuroendokrynowe.

Czytasz to i myślisz eee! Ten Dr Mercola tylko Cię straszy! Prawda? Gdyby było tak, jak on pisze, to aspartam nie mógł by być sprzedawany a już na pewno nie mógł by być podsuwany dzieciom w postaci gumy do żucia lub napojów dietetycznych. Oj niestety mógł, mógł! I nie długo dowiesz się w jaki sposób.

Ryzyko działania excitotoxins u noworodków, dzieci, kobiet ciężarnych, osób starszych i osób z pewnymi chronicznymi problemami zdrowotnymi jest wielkie. Nawet Federation of American Societies For Experimental Biology (FASEB) (Federacja Amerykańskich Stowarzyszeń Biologii Doświadczalnej), która zwykle porusza problemy w sposób bardzo delikatny i odzwierciedla oficjalne opinie FDA, stwierdziła ostatnio w opublikowanym przeglądzie, że "rozważnym jest unikać spożywania dodatków dietetycznych pochodnych kwasu L-glutaminowego przez kobiety ciężarne, noworodki i dzieci. Istnienie dowodu potencjalnych reakcji wewnątrzwydzielniczych, w postaci podniesionego poziomu kortyzolu i prolaktyny, i zróżnicowanej reakcji u mężczyzn i kobiet też sugerowałoby ogniwo neuroendokrynowe oraz zalecenie unikania przez kobiety w okresie reprodukcyjnym i osoby cierpiące na choroby psychiczne (z kręgu cyklofrenii – przyp.tłum.) spożywania dodatków pochodnych kwasu L-glutaminowego." (4) Kwas asparaginowy z aspartamu ma to samo szkodliwe działanie na organizm co kwas glutaminowy.

Jeśli nie jesteś kobietą, szczególnie w wieku reprodukcyjnym myślisz sobie tak: Tracę czas przecież mnie to nie dotyczy. Aspartam jest mi potrzebny by utrzymać piękny wygląd mojego ciała. Rzeźbę mięśni lub kształt brzucha. Ale bądź cierpliwy(a). Dalej na pewno znajdziesz coś bliższego sobie. Gwarantuję Ci to!

Dokładny mechanizm ostrych reakcji na nadmiar wolnego glutaminianu i asparaginianu jest aktualnie przedmiotem debaty. Z raportów przesyłanych do FDA wynika, że do reakcji tych zaliczają się: (5) bóle głowy / migreny , nudności , bóle brzucha, zmęczenie (blokowanie dostępu do mózgu wystarczającej ilości glukozy), problemy ze snem, problemy z widzeniem, napady niepokoju, depresja, i astma / ucisk w piersi. Wspólną skargą osób cierpiących na skutki wywołane przez aspartam jest utrata pamięci. Jak na ironię, w 1987 , G . D . Searle , producent aspartamu , rozpoczął poszukiwania leku zwalczającego utratę pamięci wywołaną uszkodzeniami spowodowanymi przez pobudzające aminokwasy.

To ostatnie zdanie jest dobre! Prawda? Dowodzi, że nauka może być areną komedii. Ten sam naukowiec najpierw wypuszcza aspartam, a potem pracuje nad lekiem, który leczy choroby wywołane m.in. przez aspartam. Jest nadzieja, że jeśli używasz aspartamu to możesz już od razu leczyć skutki jego działania! Postęp jest to niezwykły! Prawda?

Blaylock jest jednym z wielu uczonych i lekarzy którzy są zaniepokojeni uszkodzeniami spowodowanymi przez pobudzające aminokwasy w wyniku spożywania aspartamu i MSG (monosodium glutamate – glutaminian sodu). Do dużej grupy ekspertów szczerze wypowiadających się na temat uszkodzeń powodowanych przez asparaginian i glutaminian zalicza się dr Adrienne Samuels, psycholog doświadczalny specjalizujący się w projektowaniu badań. Innym jest Olney, profesor wydziału psychiatrii, School of Medicine, Washington University, neurolog i badacz i jeden z największych autorytetów w dziedzinie excitotoxins na świecie. (W 1971 roku informował on Searle, że kwas asparaginowy powodował dziury w mózgu u myszy.)

FENYLOALANINA (40% Aspartamu)

Fenyloalanina jest aminokwasem normalnie znajdowanym w mózgu. Osoby z wadą genetyczną, fenyloketonurią (PKN) nie mogą metabolizować fenyloalaniny. Prowadzi to do niebezpiecznie wysokich poziomów fenyloalaniny w mózgu (czasami śmiertelnych). Zostało wykazane, że spożywanie aspartamu, szczególnie razem z węglowodanami może prowadzić do nadmiernego poziomu fenyloalaniny w mózgu nawet u osób, które nie mają fenyloketonurii. Nie jest to tylko teoria, gdyż badania prowadzone u wielu ludzi nie mających fenyloketonurii, którzy zjadali duże ilości aspartamu przez długi okres czasu, wykazały nadmierne poziomy fenyloalaniny we krwi. Nadmierne poziomy fenyloalaniny w mózgu mogą powodować obniżenie poziomu serotoniny w mózgu, prowadząc do zaburzeń emocjonalnych takich jak depresja. W testach prowadzonych na ludziach zostało wykazane, że u osób, które nieustannie używały aspartamu, poziom fenyloalaniny we krwi był znacznie podwyższony.(6) Nawet pojedyncze spożycie aspartamu podnosiło poziom fenyloalaniny we krwi. W swoim oświadczeniu przed Kongresem Stanów Zjednoczonych, Dr Louis J. Elsa pokazał, że w przypadku podwyższonego poziomu we krwi, fenyloalanina może być kumulowana w częściach mózgu i jest specjalnie niebezpieczna dla noworodków i płodów. Pokazał on również, że fenyloalanina jest dużo wydajniej metabolizowana przez gryzonie (myszy laboratoryjne) niż przez ludzi.(7)

Czyli, że jak użyjemy do badań myszy a nie ludzi, to wyniki będą takie, że ludzie wcale nie muszą się niczego obawiać! Dobre! Prawda?

Jeden z przypadków nadzwyczajnie wysokich poziomów fenyloalaniny we krwi spowodowanych aspartamem opublikowano ostatnio w "Wednesday Journal" w artykule zatytułowanym "An Aspartame Nightmare" (Aspartamowa Zmora Nocna). John Cook zaczął wypijać 6 do 8 napojów dietetycznych każdego dnia. Jego symptomy zaczęły się od utraty pamięci i częstych bólów głowy. Zaczął odczuwać głód większej ilości napojów słodzonych aspartamem. Jego stan pogarszał się na tyle, że zaczął doznawać szerokiej huśtawki nastrojów i gwałtownych napadów wściekłości. Mimo iż nie cierpiał on na fenyloketonurię, badanie krwi wykazywało poziom fenyloalaniny 80 mg/dl. Stwierdzano też u niego nienormalne funkcjonowanie mózgu i uszkodzenia mózgu. Gdy odrzucił zwyczaj spożywania aspartamu, jego symptomy uległy dramatycznej poprawie.(8) Jak wykazuje w swej książce Blaylock, wcześniejsze badania określające gromadzenie się fenyloalaniny w mózgu nie są wiarygodne. Badacze którzy badali poziom fenyloalaniny w poszczególnych obszarach mózgu i nie uśredniali wyników na cały mózg, zauważają znaczące wzrosty poziomów fenyloalaniny . Szczególnie podwzgórze, rdzeń przedłużony i obszary prążkowia miały największe przyrosty poziomów fenyloalaniny . Blaylock idzie dalej wykazując, że nadmierne gromadzenie się fenyloalaniny w mózgu może powodować schizofrenię lub podatność na napady padaczkowe. Dlatego, długotrwałe, nadmierne używanie aspartamu może spowodować wzrost sprzedaży inhibitorów resorbcji seratoniny takich, jak Prozac i leków kontrolujących schizofrenię i napady padaczki. !!!

Czyli właściwie użyta średnia arytmetyczna może bezpieczną uczynić nawet strychninę! A gdyby wprowadzić na rynek antidotum to można by zarobić jeszcze więcej!

METANOL (ALKOHOL DRZEWNY / TRUCIZNA) (10% Aspartamu)

Ten temat to niespodzianka. W Polsce było tyle historii z metanolem, że wiadomość o jego obecności w Coke czy Pepsi to takie curiosum, że chyba nikt w to nie uwierzy!!! A jednak zobacz to sam!

Metanol / spirytus drzewny jest śmiertelną trucizną. Niektórzy ludzie mogą pamiętać metanol jako truciznę, która oślepiła lub zabiła ubogich alkoholików (w Polsce kojarzy się to raczej z piciem „spirytusu” skradzionego w fabryce w czasach komunizmu, o których donosiła w tamtych czasach prasa, zawsze były to przypadki tragiczne: ślepota lub śmierć - przyp. tłum.). Pod wpływem enzymu chymotrypsyny napotykanego w jelicie cienkim metanol jest stopniowo uwalniany z grupy metylowej aspartamu.

Absorpcja metanolu przez organizm jest znacznie szybsza gdy spożyciu ulega metanol w stanie wolnym. Wolny metanol uwalnia się z aspartamu kiedy zostaje on podgrzany powyżej 30°C (86° Fahrenheit). Może to mieć miejsce gdy produkty zawierające aspartam są niewłaściwie przechowywane lub gdy są one podgrzewane (np. jako część produktu spożywczego takiego jak Jello).

W organizmie metanol rozkłada się do kwasu mrówkowego i formaldehydu. Formaldehyd jest śmiertelną neurotoksyną. Według oceny EPA metanol "jest uważany za truciznę kumulacyjną z powodu niskiej szybkości wydalania po absorbcji. W organizmie metanol jest utleniany do formaldehydu i kwasu mrówkowego; oba metabolity są toksyczne". Zalecany prze EPA dzienny limit spożycia wynosi 7,8 mg/dzień. Jeden litr napoju słodzonego aspartamem zawiera około 56 mg metanolu. Konsumenci spożywający duże ilości produktów zawierających aspartam przyjmują ok. 250 mg metanolu dziennie albo 32 krotny limit EPA.(9) Do symptomów zatrucia metanolem zaliczają się bóle głowy, brzęczenie w uchu, zawroty głowy, nudności, niepokój żołądkowo-jelitowy, osłabienie, dreszcze , zaniki pamięci, drętwienie i kłujące bóle w kończynach, zaburzenia behawioralne i zapalenie nerwu. Najlepiej poznane symptomy zatrucia metanolem to problemy z widzeniem włącznie z zamgleniem obrazu, postępowe zawężanie pól widzenia, zaciemnienie widzenia, uszkodzenia siatkówki i ślepota. Formaldehyd jest znanym czynnikiem rakotwórczym, powoduje uszkodzenia siatkówki, zakłóca replikację DNA, powoduje wady wrodzone.(10)

Uff, tego pewnie nikt do tej pory nie wiedział!

Z powodu braku paru niezbędnych enzymów, ludzie są wielokrotnie bardziej wrażliwi na toksyczne działanie metanolu niż zwierzęta. Dlatego, testy aspartamu czy metanolu na zwierzętach nie odzwierciedlają dokładnie niebezpieczeństwa dla ludzi. Jak podkreśla Dr Woodrow C . Monte, Dyrektor Food Science and Nutrition Laboratory at Arizona State University (Laboratorium Żywienia i Nauki o Żywności przy Stanowym Uniwersytecie Arizony- przyp. tłum.), "nie istnieją badania pozwalające ocenić możliwe mutagenne (powodujące mutację - przyp. tłum.), teratogenne (powodujące zmiany rozwojowe - przyp. tłum.), albo rakotwórcze skutki chronicznego przyjmowania alkoholu metylowego."(11) Był on tak zaniepokojony nie rozstrzygniętym problemem bezpieczeństwa, że pozwał on FDA przed sądem domagając się wysłuchania jego odczytu na temat tych problemów. Poprosił FDA o "zwolnienie z tematami napojów bezalkoholowych do czasu gdy będzie można odpowiedzieć na niektóre ważne pytania. To jest nie fair, że kładziecie cały ciężar dowodów na tych kilku z nas, którzy są zaniepokojeni a posiadają tak ograniczone możliwości. Musicie pamiętać, że jesteście ostatnią obroną społeczeństwa Amerykańskiego. Jeżeli wy pozwolicie na używanie (aspartamu) to ani ja ani moich koledzy nie mogą zrobić dosłownie nic by odwrócić tą sytuację. Aspartam dołączy wtedy do sacharyny, dwutlenku siarki i Bóg jeden wie ilu niepewnych substancji mogących obrażać ludzki organizm za rządowym przyzwoleniem.”(10)

Żeby u nas była możliwość pozwania przed sąd urzędu państwowego w celu zmuszenia go do wysłuchania niechętnej mu opinii. Ale nie będzie! Zresztą czy warto? Nikt przecież nie zwolnił z jakimi kolwiek napojami i tu się zaczyna zapowiadany kryminał:

Wkrótce potem Komisarz FDA , Arthur Hull Hayes, Jr., zatwierdził stosowanie aspartamu w napojach gazowanych, po czym opuścił FDA i przyjął posadę w firmie prowadzącej Public Relations dla firmy G.D. Searle.(11) (Musiał chyba awansować!) Podkreślano (jako argument za aspartamem - przyp. tłum.), że niektóre soki owocowe i napoje alkoholowe zawierają niewielkie ilości metanolu. Jednakże ważnym jest by pamiętać, że tamten metanol nigdy nie występuje sam. W każdym przypadku obecny jest etanol, zazwyczaj w większych ilościach. Etanol jest antidotum dla toksyczności metanolu u człowieka.(9) (Tego to nas w szkole nie uczyli a powinni.) Oddziały Operacji Pustynna Burza były "pojone" wielkimi ilościami napojów słodzonych aspartamem, które ogrzewały się w słońcu Arabii Saudyjskiej do temperatur przekraczających 30°C. Wielu z nich wróciło do domu z licznymi zaburzeniami podobnymi do tych, które występują u ludzi zatrutych chemicznie formaldehydem. Uwalniający się w napojach metanol mógł przyczynić się do powstania tych chorób. Czynnikiem, który mógł również przyczynić się do ich powstania mogą być inne produkty (metabolizmu - przyp. tłum.) aspartamu takie jak (omówiona poniżej) DKP.W akcie z 1993, który może być określony tylko jako czyn "bez sumienia", FDA zatwierdziła aspartam jako składnik licznych produktów spożywczych zawsze ogrzewanych powyżej 30°C.

A to już rzeczywiście jest draństwo. Nawet tłumaczenie, że rozkład aspartamu trwa dłużej niż proces cieplny, któremu jest poddawany nie jest akceptowalne. Aspartam działa bowiem jak bomba z opóźnionym zapłonem. Mówiłem, że będzie ciekawie!

DWUKETOPIPERAZYNA ( DKP )

To jest niezwykłe. Aspartam składa się z trzech, mniej lub bardziej trujących substancji, jednak jest on uważany za najlepszy słodzik na świecie i dlatego daje nam jeszcze ... BONUS. Taak! DKP. Czwartą truciznę choć ma tylko trzy składniki, czwartą, bo w postaci metabolitu! Nadzwyczajne!

DKP jest ubocznym produktem metabolizmu aspartamu. DKP przypisywano związki z pojawianiem się guzów mózgu. Olney zauważył, że podczas nitrozowania w jelicie, DKP dawała związek, który był podobny do N-nitrozomocznika, związku chemicznego o silnym działaniu, powodującego guzy mózgu. Niektórzy autorzy twierdzą, że w wyniku spożywania aspartamu wytwarzana jest DKP. Nie jestem pewien czy jest to prawdą. Definitywną prawdą jest, że DKP powstaje w płynach zawierających aspartam w czasie przedłużonego magazynowania.

N-Nitrozomocznik i wszystkie n-nitrozoaminy są niezwykłymi truciznami. Nie zabijają one jak cyjanek potasu czy currara, gwałtownie i spektakularnie, niemniej zrobiły już karierę nawet filmową. Są bowiem tak samo pewne, jak wyżej wymienione trucizny tradycyjne. Przy odpowiedniej dawce, nieuchronnie i w dość krótkim czasie (idącym w miesiące), prowadzą do powstania raka i śmierci ofiary. Ironizując można by je uważać za odpowiednik arszeniku, który w dawnych czasach, na początku ubiegłego stulecia (t.j. XX), służył do powolnego zabijania ofiary bez wywoływania gwałtownych objawów. Nitrozoaminy dają jednak dodatkową "korzyść": Po wywołaniu nowotworu mogą zostać wydalone z organizmu zanim ofiara umrze i zbrodnia może być doskonała! Uczulam Was na to badacze rzeczy niezwykłych oraz wszyscy konsumenci. Nie bądźcie ofiarami!

G.D. Searle przeprowadził próby bezpieczeństwa DKP na zwierzętach. FDA stwierdziło powstanie licznych błędów doświadczalnych włącznie z pomyłkami urzędników, mieszaniem zwierząt, podawaniem badanej substancji zwierzętom, które nie powinny jej dostać, strat okazów patologicznych z powodu niewłaściwego obchodzenia się z nimi i wiele innych błędów.(12) Te niechlujne procedury laboratoryjne mogą wyjaśnić dlaczego zarówno zwierzęta doświadczalne jak i kontrolne miały szesnaście razy więcej guzów mózgu niż można by oczekiwać po eksperymencie tej długości. W ironicznym wypaczeniu, krótko po wykryciu tych błędów proceduralnych, FDA wykorzystało wskazówki G.D. Searle w opracowaniu swoich standardów GLP (Good Laboratory Practies – Dobrych Praktyk Laboratoryjnych) dla całego przemysłu.(11) Toksykolog FDA, Dr Jacqueline Verrett w swoim zeznaniu przed senatem USA przypisała DKP wywoływanie polipów macicy i zmian w poziomie cholesterolu we krwi.(13)

Powyższy fragment jest po prostu rozkoszny! Ten G.D. Searle tak bardzo był pewien, że ci co go oskarżają kłamią, że postanowił sprawdzić czy DKP jest rakotwórcza. I tak bardzo wierzył, że nie jest, że mu ... wyszło, że nie jest! Przy okazji namówił FDA by nauczyła innych robić to samo i ustanowiła jako standard GLP w całych Stanach jego doświadczenie nabyte w tych badaniach . Teraz rozumiem, dlaczego komunistyczna PZH nie wierzyła wynikom doświadczeń imperialistycznych agencji z FDA na czele i każdy toksykolog musiał wtedy pojechać do jamy smoka by wszystko osobiście "wywęszyć". To była fajna robota. Byłem przy tym bardzo blisko. Zastanawiam się jednak jak to się dzieje, że dzisiaj ci wszyscy niezwykle ostrożni i podejrzliwi docenci są tak bardzo otwarci na nowe, że nie biorą tego typu argumentów pod uwagę, choć to jest ich podstawowy obowiązek. Może kiedyś spróbuję to wyjaśnić. To będzie bardzo wesołe. Już widzę ich miny!

Ale idźmy dalej bo teraz zaczyna się najlepsze! Cała seria dolegliwości, które każdy z nas może odczuć, jeśli jest podatny i podda się eksperymentowi na samym sobie. Proponuję by na podstawie poniższej wyliczanki dokonać obserwacji siebie lub swojego otoczenia. To może być naprawdę odkrywcze!

DOLEGLIWOŚCI POWODOWANE PRZEZ ASPARTAM

Substancje wchodzące w skład aspartamu mogą prowadzić do szerokiej gamy dolegliwości. Niektóre z tych problemów narastają stopniowo, inne występują nagle i powodują ostre reakcje. Istnieje olbrzymia liczba ludzi, u których występują przynoszące cierpienie symptomy, do których wystąpienia przyczynia się aspartam a którzy nie mają zielonego pojęcia, dlaczego zioła lub leki nie przynoszą ulgi w ich problemach. Istnieją również inni użytkownicy aspartamu, którzy wydają się nie odczuwać gwałtownych reakcji na aspartam. Ale nawet te osoby są podatne na szkody spowodowane długotrwałym działaniem pobudzających aminokwasów, fenylalaniny, metanolu i DKP. Niektóre z zaburzeń, wywołują mój szczególny niepokój. Oto one.

Wady wrodzone.
Dr Diana Dow Edwards, prowadziła finansowane przez Monsanto prace, mające na celu zbadanie możliwości powstawania wad wrodzonych powodowanych przez spożywanie aspartamu. Gdy badania wstępne przyniosły negatywną informację o aspartamie, fundusze na badania zostały wstrzymane. (Bo po co marnować pieniądze?) Pediatra genetyk z Emory University zaświadczył, że Aspartam powoduje wady wrodzone. 7360-367. W książce "W czasie oczekiwania: Przewodnik Prenatalny" napisany przez doktora medycyny George R. Verrilli, i Anne Marie Mueser, jest stwierdzenie, że aspartam jest podejrzewany o powodowanie uszkodzeń mózgu u osób podatnych . Z powodu tych efektów płód może być wystawiony na niebezpieczeństwo. Niektórzy badacze sugerują, że wysokim dawkom aspartamu mogą być przypisywane problemy począwszy od zawrotów głowy i subtelnych zmian w mózgu do niedorozwoju umysłowego.

Teraz to już chyba nie muszę nikogo namawiać do dalszego czytania. Żeby mieć wolność wyboru trzeba o tym wszystkim wiedzieć!

Rak (Rak mózgu).
W 1981, Satya Dubey, statystyk z FDA, stwierdził, że dane n/t nowotworów wywoływanych przez aspartam są tak „niepokojące”, że nie mógł on rekomendować dopuszczenia NutraSweet. (14) W trwających dwa lata badaniach przeprowadzonych przez producenta aspartamu (G.D.Serale – przyp.tłum.) u dwunastu spośród 320 szczurów karmionych normalną dietą i aspartamem rozwinął się nowotwór mózgu, podczas gdy w grupie kontrolnej nowotwór nie rozwinął się u ani jednego szczura. Pięć z pośród tych dwunastu nowotworów rozwinęło się u szczurów karmionych niską dawką aspartamu.(15) (Nie pocieszajcie się zatem niską dawką!) Dopuszczenie aspartamu było pogwałceniem Poprawki Delaney’a, która miała za zadanie chronić nas przed obecnością w żywności takich substancji rakotwórczych jak metanol (formaldehyd) i DKP. Starszy już Dr Adrian Gross, toksykolog FDA, zeznał przed Kongresem USA, że aspartam był w stanie powodować nowotwory mózgu. To uniemożliwiło FDA legalne ustalenie dopuszczalnej dawki dziennej (ADI) na jakimkolwiek poziomie. (Na szczęście! Gdyby ją ustalono, nie byłoby dalszych ograniczeń w stosowaniu aspartamu.) W swoim badaniu stwierdził on, że badania Searle’a były „w olbrzymim stopniu niegodne zaufania” oraz, że „przynajmniej jeden z tych testów wykazał poza wszelkimi wątpliwościami, że aspartam jest w stanie wywołać nowotwory mózgu u zwierząt laboratoryjnych...” Swoje zeznanie konkludował pytając „Z jakiej przyczyny FDA odrzuca uwzględnienie tzw. Poprawki Delaney’a do Ustawy o żywności, Lekach i Kosmetykach ?..... I jeżeli FDA sama postanawia pogwałcić prawo, któż pozostanie by strzec zdrowia publicznego?” W połowie lat ’70-tych odkryto, że producent aspartamu (G.D.Serale – przyp.tłum.) na kilka sposobów sfałszował badania. Jedną z technik było wycinanie nowotworów zwierzętom z grupy doświadczalnej i włączanie ich z powrotem do tej grupy. Inną techniką wykorzystywaną do sfałszowania badań było zamieszczanie na liście zwierząt - które przeżyły test - zwierząt, które w rzeczywistości zmarły. Z tych powodów dane na temat nowotworów mózgu były prawdopodobnie gorsze niż te, które omówiono powyżej. Dodatkowo były pracownik producenta aspartamu (G.D.Serale – przyp.tłum.), Raymond Schroeder 13-go lipca 1977 powiedział FDA, że grudki DKP (w karmie – przyp.tłum.) były tak olbrzymie, że szczury mogły rozróżnić między DKP i ich normalną dietą.(12) (Co bezwzględnie pomogło wielu z nich uratować zdrowie i życie!) Interesujące jest, że liczba nowotworów mózgu u osób powyżej 65 roku życia wzrosła o 67% między rokiem 1973 a 1990. Nowotwory mózgu u wszystkich grup wiekowych „podskoczyły” o 10%. Największy wzrost nastąpił w latach 1985 – 1987.(17) W swojej książce „Aspartam (Nutra Sweet). Czy to jest bezpieczne?” Roberts prezentuje dowody na to, że aspartam może powodować szczególnie niebezpieczną formę raka – pierwotnego chłoniaka mózgu.

Teraz to już chyba nie sądzisz, że to tylko straszenie. Ale aspartam oferuje dalsze atrakcyjne schorzenia!

Cukrzyca.
Amerykańskie Towarzystwo Diabetologiczne (ADA) zaleca tę chemiczną truciznę osobom chorym na cukrzycę. (I to wydaje się być na pozór logiczne, bo aspartam nie zawiera cukru.) Zgodnie z badaniami przeprowadzonymi przez H.J. Roberts’a, specjalisty diabetologa, członka ADA i autorytetu w dziedzinie środków słodzących, aspartam 1°) Prowadzi do wywołania cukrzycy klinicznej, 2°) Osłabia kontrolę cukrzycową u chorych na insulinie lub lekach doustnych, 3°) Prowadzi do pogorszenia powikłań cukrzycowych takich, jak retinopatia, katarakta, neuropatia i gastropareza, 4°) Powoduje drgawki. W stwierdzeniu dotyczącym spożywania produktów zawierających aspartam przez chorych na cukrzycę lub hipoglikemię, Roberts mówi: „Niestety u wielu pacjentów w mojej praktyce i innych, których widziałem podczas konsultacji, rozwinęły się poważne metaboliczne, neurologiczne i inne komplikacje, które mogły być przypisane specyficznie produktom zawierającym aspartam. Zostało to udowodnione przez „Utratę kontroli cukrzycowej, intensyfikację hipoglikemii, występowanie przypuszczalnych „reakcji insulinowych” (włącznie z drgawkami), które okazały się być reakcją na aspartam i wystąpienie pogorszenia, czy pozorowania powikłań (szczególnie osłabienia widzenia i neuropatii) w czasie używania tych produktów. „Dramatyczna poprawa takich cech po odstawieniu aspartamu i szybki, przewidywalny ich nawrót po tym, jak pacjent ponownie spożywał produkty zawierające aspartam, świadomie lub przypadkowo.” Roberts idzie dalej mówiąc: Żałuję, że inni lekarze oraz Amerykańskie Towarzystwo Diabetologiczne (ADA) nie przekazuje pacjentom i konsumentom właściwych ostrzeżeń opartych o te powtarzające się odkrycia, które zostały opisane w moich, niezależnych od żadnej korporacji, badaniach i publikacjach.” Blaylock stwierdził, że excitotoxins takie jak wchodzące w skład aspartamu mogą wywoływać cukrzycę u osób genetycznie podatnych na tą chorobę.(5)

Niech to będzie memento dla wszystkich. Cukrzyca przychodzi często z wiekiem i w jakiś sposób pracujemy na nią przez całe życie. Nie dodawajmy nie potrzebnych czynników! Ale aspartam jest wymieniony na polskiej stronie dla cukrzyków w rozdziale Edukacja Pacjentów, w rozdziale Cukier i Sztuczne Środki Słodzące zalecany jest aspartam w następującej formie: Aspartam (dipeptyd rozkładany w jelicie cienkim do kwasu asparaginowego i fenyloalaniny, dlatego przeciwskazany w fenyloketonurii, również termolabilny). To niewinne, naukowe słowo - termolabilny? Konia z rzędem tej 65-cio letniej Kowalskiej, która zrozumie co to znaczy. A w tym między innymi może być zawarte zagrożenie dla jej nie najmłodszych oczu i nie tylko... Dalej wśród zalecanych sztucznych środków słodzących wymieniony jest: Sztucznych środków słodzących nie zaleca się kobietom w ciąży! Nie to nie jest żart. Jako czwarty środek słodzący podano to zdanie. Zdanie, które potwierdza powstawanie wad wrodzonych, tak jak zostało to opisane powyżej.

Zaburzenia emocjonalne.
Dr Ralph G. Walton przeprowadził ostatnio podwójnie ślepą próbę badając wpływ aspartamu na osoby z zaburzeniami nastroju. Ponieważ badanie to nie było finansowane/ kontrolowane przez producentów aspartamu, The Nutra Sweet Company odmówiło sprzedania mu aspartamu. (Jest to rutynowa postawa, którą przyjmuje się w sytuacji, gdy przyszłe wyniki mogą zaszkodzić badanemu obiektowi. Pozwala ona potem bez końca kwestionować niewygodne wyniki badań) Walton zmuszony był otrzymać go wraz z certyfikatami ze źródła zewnętrznego. Badanie wykazało olbrzymi wzrost ilości poważnych symptomów u osób przyjmujących aspartam. Troje uczestników badań powiedziało, że zostało otrute aspartamem. Walton konkludował „osoby z zaburzeniami nastroju są szczególnie wrażliwe na ten sztuczny środek słodzący, używanie go przez tą grupę powinno być odradzane.”(18) Świadomy, że ze względu na bezpieczeństwo osób uczestniczących, próba nie mogła być powtórzona, Walton był ostatnio cytowany mówiąc, „Wiem, że on (aspartam) wywołuje napady padaczki. Jestem również przekonany, że definitywnie powoduje on zmiany behawioralne. Jestem oburzony, że ta substancja funkcjonuje na rynku. Osobiście kwestionuję rzetelność i prawdziwość jakichkolwiek badań finansowanych przez NutraSweet Company”.(19) Istnieją liczne doniesienia o przypadkach obniżonego poziomu serotoniny w mózgu, depresji i innych zaburzeniach emocjonalnych łączonych z aspartamem i ustępujących po odstawieniu aspartamu. Badacze podkreślają, że podniesieni poziomu fenylalaniny w mózgu, które może i występuje u osób nie cierpiących na fenyloketonurię, prowadzi do obniżonego poziomu neurotransmitera serotoniny, co prowadzi do szeregu zaburzeń emocjonalnych. Dr Wiliam M. Prdridge z UCLA zaznał przed Senatem USA, że wypijający cztery 16-sto uncjowe butelki (razem ok. 1.7l) dziennie dietetycznego napoju gazowanego powoduje ogromny wzrost fenylalaniny.

Sądzę, że w przypadku częstego spożywania produktów zawierających aspartam, powyższy akapit stanowi szczególny przyczynek do dokonania oceny własnego zachowania. Może się bowiem okazać, że odstawienie tych produktów w istotny sposób wpłynie na Twój image. Szczególnie dotyczy to ludzi młodych.

Epilepsja/Ataki padaczki
Ten rozdział jest najbardziej przerażający, choć trudno w to w ogóle uwierzyć nie sposób kwestionować tak przekonujących argumentów, szczególnie w części dotyczącej Marynarki USA i Sił Powietrznych USA.
Przykro jest patrzeć, jak wraz ze wzrostem ilości ataków padaczki spowodowanych przez aspartam, Fundacja Epilepsji promuje „bezpieczeństwo” aspartamu. W Massachusetts Institute of Technology poddano oględzinom 80 osób, które dostały ataku padaczki po spożyciu aspartamu. Community Nutrition Institute (Społeczny Instytut Żywienia) konkludował to badanie następująco: „Te 80 przypadków spełnia własną definicję FDA nieuchronnego zagrożenia zdrowia publicznego, która wymaga od FDA przyspieszonego usunięcia produktu z rynku.” Zarówno magazyn Flying Safety Sił Powietrznych USA, jak i magazyn Navy Phisiology Marynarki USA opublikowały artykuły ostrzegające przed wieloma zagrożeniami ze strony aspartamu, włącznie z kumulatywnym szkodliwym efektem metanolu i większym prawdopodobieństwem wad wrodzonych. Artykuły podkreślają, że spożywanie aspartamu może spowodować u pilotów podatność na napady padaczki i zawroty głowy. Dwadzieścia artykułów ostrzegających przed spożywaniem aspartamu w czasie latania pojawiło się również w National Business Aircraft Association Digest (NBAA Digest 1993), Aviation Medical Bulletin (1988), The Aviation Consumer (1988), Canadian General Aviation News (1990), Pacific Flyer (1988), General Aviation News (1989), Aviation Safety Digest (1989), and Plane & Pilot (1990) a referat na temat aspartamu w czasie 57 Rocznej Konferencji Aerospace Medical Assocuiation (Gaffney 1986). Ostatnio zainstalowano gorącą linię dla pilotów odczuwających ostre reakcje po spożyciu aspartamu. Ponad 600 pilotów skarżyło się na objawy włącznie z tymi, którzy doznali grand mal ataku padaczki w kokpicie po spożyciu aspartamu.(21) Jedną z oryginalnych prób badawczych przeprowadził w 1960 niezależny naukowiec, Dr Harry Wiesman. Badał on wpływ aspartamu na „niemowlęta” naczelnych. Z pośród siedmiu „niemowląt” małp jedno zmarło po 300 dniach a pięć miało grand mal (grand mal czytaj ciężkie - przyp.tłum.) ataki padaczki. Oczywiście te negatywne wyniki nie zostały przedstawione FDA w czasie procesu dopuszczeniowego.(22)

To naprawdę brzmi poważnie. Takie instytucje jak towarzystwa lotnicze są histerycznie ostrożne i nigdy nie podnoszą alarmu, jeśli nie ma naprawdę istotnej przyczyny. Postępują tak by nie wzbudzać paniki, która mogłaby zagrodzić ich interesom. Jeśli zatem one piszą ostrzeżenia w swoich biuletynach oznacza to, że jakkolwiek przekonujące są argumenty FDA i innych agencji zdrowia publicznego, produkt w jakimś stopniu stanowi zagrożenie dla zdrowia a pośrednio nawet życia ludzkiego. Dlaczego sama FDA nie ostrzega przed nim? Cóż! To jest właśnie ta sensacja, która potwierdza sens mojego trudu tłumaczenia tego artykułu!!! Nie wierzę by po przeczytaniu tego wszystkiego nie powstały wątpliwości w umysłach największych nawet sceptyków!

DLACZEGO O TYCH RZECZACH NIE SŁYSZYMY?

Przyczyna, dla której wiele osób nie słyszy o poważnych reakcjach na aspartam jest dwojaka:

1°) Brak świadomości w społeczeństwie. O wywołanych przez aspartam chorobach nie donosi się w prasie, jak o wypadkach lotniczych. Dzieje się tak ponieważ przypadki te pojawiają się stopniowo, jeden za drugim w tysiącach różnych miejsc w Stanach Zjednoczonych.

2°) Większość ludzi nie wiąże doznawanych symptomów z długotrwałym używaniem aspartamu. Dla ludzi, którzy zabili istotny procent komórek swojego mózgu, nabawiając się w ten sposób choroby chronicznej nie ma drogi by w naturalny sposób powiązać taką chorobę z konsumowaniem aspartamu. To, jak aspartam został dopuszczony jest lekcją tego, jak firmy chemiczne i farmaceutyczne mogą manipulować agencjami rządowymi takimi jak, FDA, przekupywać organizacje takie, jak American Dietetic Association (Amerykańskie Towarzystwo Dietetyczne) i zalewać społeczność naukową kiepskimi i oszukańczymi, sponsorowanymi przez przemysł, badaniami finansowanymi przez producentów aspartamu.

Erik Millstone, badacz Oddziału Badań Nauk Politycznych Sussex University zebrał tysiące stron dowodów, z których pewne zostały zdobyte przy wykorzystaniu 23 Ustawy o Wolności Informacji, pokazujących:

1)° Badania laboratoryjne były sfałszowane a zagrożenia nieujawnione.

2)° Usuwano nowotwory zwierzętom a zwierzęta, które zmarły były „przywracane do życia” w protokołach laboratoryjnych.

3)° Przed FDA złożono fałszywe i wprowadzające w błąd oświadczenia.

4)° Dwóch pełnomocników rządu USA, którzy mieli za zadanie wnieść oskarżenie o oszustwo przeciw producentowi aspartamu otrzymało posady w firmie prawniczej producenta, pozwalając przeterminować się ustawie ograniczającej (stosowanie apartamu do czasu zakończenia przez nich procedury rewizyjnej).

5)° Komisarz (FDA) odrzucił obiekcje własnej rady naukowej FDA prowadzącej dochodzenie. Wkrótce po tej decyzji otrzymał posadę w Burson-Marsteller, firmie odpowiedzialnej za Public Relations G.D. Searle. W 1980 powołano Publiczną Radę Dochodzeniową (PBOI). Składała się ona z trzech naukowców, którzy recenzowali obiekcje Olney’a i Turner’a co do dopuszczenia aspartamu. Jednogłośnie głosowali oni przeciwko dopuszczeniu aspartamu. Komisarz FDA, Dr Arthur Hull Hayes, Jr. stworzył wówczas pięcioosobową Komisję Naukową dla recenzji wyników prac PBOI. Kiedy stało się jasne, że ta Komisja podtrzymałaby decyzją CBOI stosunkiem głosów 3 do 2, dodano do Komisji nową osobę tworząc impas w głosowaniu. To pozwoliło Komisarzowi FDA przełamać ten impas i dopuścić aspartam do produktów suchych w 1981. Dr Jacqueline Verrett, Starszy Naukowiec w Biurze Żywności FDA, która dokonała przeglądu zespołu powołanego do w sierpniu 1977 dla oceny Raportu Bresslera (raportu, który wyliczał nadużycia w czasie badań przed dopuszczeniowych) powiedziała: „Oczywistym było, że coś po drodze zostało przez funkcjonariuszy biura wyczyszczone”. W 1987, Verrett zeznawała przed Senatem USA stwierdzając, że eksperymenty prowadzone przez G.D. Searle były „katastrofą”. Stwierdziła, że jej zespół został poinstruowany by nie komentować lub nie martwić się prawdziwością tych badań. Kontynuowała swoje zeznanie dyskutując fakt, że wykazano, iż DKP zwiększała ilość polipów macicy i zmieniała poziom cholesterolu we krwi i że zwiększanie temperatury produktów prowadzi do wytwarzania w nich DKP.(13)

Moje wcześniejsze komentarze miały być, z założenia, drwiące i sarkastyczne po to, by dopomóc Ci w czytaniu tego szczegółowo wyliczającego naukowe doniesienia artykułu. Mam nadzieję że mi się ta sztuka udała i że jesteś tu razem ze mną. Jeśli tak to czas zrzucić maskę: wcale nie jest mi do śmiechu. Jeżeli aspartam zostaje dopuszczony do powszechnego stosowania w głosowaniu jednym głosem, to nie oznacza, że jest to demokracja, tylko ignorancja jednej ze stron. Pytanie której? Producent aspartamu będzie oczywiście twierdził, że przeciwników. Przeciwnicy, że zwolenników. Dla mnie jednak fakt istnienia przeciwników, posługujących się nota bene szeregiem tak wiele dających do myślenia argumentów jest sam w sobie niezwykłym ostrzeżeniem. Czy nie przesadzam? Czy nie szukam łatwej sensacji? Aby zrozumieć, że nie przyjrzyj się temu, jak skonstruowany jest mechanizm manipulacji najważniejszą na świecie agencją mającą za zadanie dbać o zdrowie nie tylko obywateli USA ale całej ludzkości:

Drzwi wahadłowe
FDA i producent aspartamu posiadają wspólne wahadłowe drzwi zatrudnienia. Obok Komisarza FDA i dwóch Pełnomocników rządu USA opuszczających swoje stanowiska by przyjąć posady w firmach związanych z G.D. Searle, czterech innych funkcjonariuszy FDA związanych z dopuszczeniem aspartamu otrzymało posady w NutraSweet Company w latach 1979 i 1982, byli to z zastępcą Komisarza FDA, Specjalny Asystent Komisarza FDA i Zastępca Dyrektora Biura Żywności i Toksykologii i Pełnomocnik związany z Publiczną Komisją Dochodzeniową.(24) Należy zdać sobie sprawę, że działalność tego rodzaju drzwi wahadłowych ciągnie się od dziesięcioleci. „Townsend Letter for Doctors” (11/92) opublikował badania ujawniające, że 37 spośród najwyższych funkcjonariuszy FDA opuściło FDA i przyjęło posady w firmach, na działalnością których sprawowali pieczę. Donosiły one również, że ponad 150 funkcjonariuszy miało udziały w firmach farmaceutycznych, do współpracy z którymi byli skierowani. Wiele organizacji i uniwersytetów otrzymało olbrzymie sumy pieniędzy od firm powiązanych z NutraSweet Association, grupy firm promujących używanie aspartamu. W styczniu 1993, Amerykańskie Towarzystwo Dietetyczne otrzymało dar od NutraSweet Company w wysokości 75.000$. Amerykańskie Towarzystwo Dietetyczne stwierdziło, że NutraSweet Company pisze jego biuletyny „Facts”.(25) Wiele innych „niezależnych” organizacji i badaczy otrzymuje wielkie sumy pieniędzy od producenta aspartamu. Amerykańskie Towarzystwo Diabetologiczne otrzymało wielkie sumy pieniędzy od NutraSweet, włączając w to pieniądze na prowadzenie szkoły gotowania w Chicago (przypuszczalnie mającej uczyć cukrzyków, jak używać aspartam w gotowaniu). Badacz z New England, który w przeszłości zwrócił uwagę na zagrożenia ze strony aspartamu, teraz jest konsultantem Monsanto. Inny badacz z Południowo-Wschodnich Stanów poświadczał zagrożenie za strony aspartamu dla płodu. Reporter dokumentalista odkrył, że powiedziano mu by zamilkł, aby nie stracić darów od producenta dietetycznej coli z NutraSweet Association.

Co robi FDA by chronić konsumentów przed zagrożeniami płynącymi z aspartamu? Mniej niż nic. W 1992 FDA dopuściło aspartam do zastosowania w napojach słodowych, płatkach śniadaniowych i ,mrożonych puddingach i nadzieniach. W 1993 FDA dopuściło aspartam do produkcji twardych i miękkich wyrobów kandyzowanych, bezalkoholowych napojów aromatyzowanych, napojów herbacianych, soków i koncentratów owocowych, wyrobów piekarniczych, mieszanek do pieczenia, mrożonek, mas dekoracyjnych i nadzień dla wyrobów piekarniczych. W 1991 FDA zabroniło importu stevia. Sproszkowany liść od setek lat był używany jako alternatywny słodzik. Jest ona szeroko używana w Japonii bez skutków ujemnych. Naukowcy zaangażowani w ocenę stevia potwierdzili, że jest ona bezpieczna dla spożywania przez człowieka – fakt dobrze znany w wielu częściach świata, gdzie nie jest ona zabroniona. Każdy z kim rozmawiałem na ten temat wierzy, że stevia została zabroniona by trzymać ten daleko od USA i by chronić poziom sprzedaży aspartamu.(26)

Co robi Kongres Amerykański by chronić konsumentów przed zagrożeniami płynącymi z aspartamu? Nic. Co robi Administracja Amerykańska (Prezydent) przed zagrożeniami płynącymi z aspartamu? Nic. Konsumpcja aspartamu jest nie tylko problemem amerykańskim. Jest on sprzedawany w ponad 70 krajach na całym świecie.

ASPARTAM MOŻNA ZNALEŹĆ W: - śniadaniach błyskawicznych – pastylkach miętowych poprawiających zapach oddechu – płatkach – gumie do żucie bez cukru – mieszankach kakaowych – napojach kawowych – mrożonych deserach – deserach żelatynowych – napojach owocowych – środkach przeczyszczających – multiwitaminach – napojach mlecznych – lekarstwach i dodatkach – shake’ach – napojach bezalkoholowych – słodzikach stołowych – napojach herbacianych – rozpuszczalnych kawach i herbatach – mieszankach dekoracyjnych – coolerach winnych – jogurtach. Dowiedziałem się, że aspartam zosta znaleziony w produktach, w których nie jest deklarowany na opakowaniu. Szczególnie trzeba uważać z produktami farmaceutycznymi i dodatkami żywieniowymi (np. multiwitaminy, minerały, etc. - przyp.tłum.). Zostałem poinformowany, że nawet pewne dodatki żywieniowe produkowane przez dobrze znanych producentów tego typu preparatów, jak np. Twinlabs, zawierają aspartam. Informacje, do których odniosłem się powyżej, stanowią szczyt góry lodowej jeśli chodzi o informacje n/t szkodliwości aspartamu. Aby czytelnik mógł się dowiedzieć więcej poniżej załączyłem niektóre źródła.

Aspartam jest dopuszczony do żywności w Polsce. Można go znaleźć na liście dodatków do żywności pod adresem http://www.chemia.px.pl/roznosci/zywnosc_dodatki.html. Jest on tam wymieniony pod numerem E 951.

KSIĄŻKI

Blaylock, Russell L., Excitotoxins: The Taste That Kills (Health Press, Santa Fe, New Mexico, c1994). Jedna z najlepszych książek n/t excitotoxins. Naprawdę warte przeczytania!

H. J. Roberts, M.D., Aspartame (NutraSweet), Is it Safe? Dostępna w Aspartame Consumer Safety Network.

Sweet'ner Dearest, Dostępna w Aspartame Consumer Safety Network.

Mary Nash Stoddard, The Deadly Deception, Dostępna w Aspartame Consumer Safety Network.

Barbara Mullarkey, Editor, Bittersweet Aspartame - A Diet Delusion, Dostępna w Aspartame Consumer Safety Network.

The Aspartame Consumer Safety Network, The Aspartame Consumer Safety Network Synopsis.

Dennis Remington, M.D. and Barbara Higa, R.D., The Bitter Truth About Artificial Sweetners, Dostępna w Aspartame Consumer Safety Network

ASPARTAME CONSUMER SAFETY NETWORK PO Box 780634 Dallas, Texas 75378, USA. Phone: (214) 352-4268

No cóż myślę, że ostatni rozdział tego artykułu mówi już sam za siebie. Nie potrzeba żadnych komentarzy, by groza, którą od niego wieje przeszyła Cię na wskroś. Myślę, że pierwsze pytanie, które przyjdzie Ci do głowy brzmi: Kiedy oni zabronią używania aspartamu. Pytanie jest w stu procentach właściwe, choć bez sensu. Bez sensu, bo gdyby to miało nastąpić stałoby się już dawno. Nikt nie ma interesu w tym by zdelegalizować aspartam. Wprost przeciwnie. Stał się on jedynym, praktycznie bezalternatywnym słodzikiem używanym przez przemysł i konsumentów na olbrzymią skalę. Przychodzi Ci zapewne do głowy drugie pytanie. Jeżeli aspartam jest tak niebezpieczny to dlaczego może być w ogóle używany? To pytanie jest sensowniejsze, ale nie ma na nie prostej jednoznacznej odpowiedzi. Najprawdopodobniej istnieje cała masa badań, które wykazują, że aspartam to ... najbezpieczniejszy syntetyczny środek słodzący na świecie (tak przynajmniej twierdziło Monsanto kupując w 1985 firmę G.D.Searle i kontrakt na wyłączność na stosowanie w Diet Coke aspartamu.). Gdyby pominąć informacje zawarte w tym artykule, aspartam bije na głowę wszystkie cyklamaty, sachyryny i tym podobne. Czy jednak w ogóle można pominąć takie informacje. Myślę, że Monsanto z łatwością wznieciłoby podejrzenie, że ci przeciwnicy to opłacani przez producentów cukru agenci. To już miało miejsce w przeszłości i stanowi jeden ze stałych elementów tej gry. Ale informacje podane w tym artykule mają jedną wartość. Są przekonujące z punktu widzenia naukowego i dlatego pominąć ich nie można! Aspartam jest i będzie stosowany w produkcji żywności dietetycznej ponieważ zbyt rzadko wywołuje on ostre reakcje, co znaczy, że zbyt mały procent społeczeństwa odczuwa natychmiast po spożyciu jego detrymentalne działanie, by przekonać instytucje typu FDA do działań radykalnych. Dlatego potrzebne jest by ostrzeżenie takie, jak ten artykuł docierało do jak największej liczby ludzi, potencjalnych konsumentów aspartamu, by mogli oni podjąć świadomą decyzję wybierając lub odrzucając Colę Light, Diet Pepsi, gumę Orbit, dietetyczne jogurty czy NutraSweet do kawy.
Artykuł Tłumaczył i komentował J. Maciej Trojanowski©
W latach 1979 - 1986 przedstawiciel techniczno-handlowy na Polskę firmy Monsanto,
w latach 1986-1990 konsultant naukowy d/s. żywienia firmy Hoffmann la-Roche Wien GmbH.
Autokorekta: Krzysztof Kłosowicz

Przypis Redaktora Naczelnego:
Wiele osób zastanowi dlaczego opisaliśmy w serwisie ten problem. Kwestie powiązań korporacji, urzędów kontrolnych i urzędów państwowych i ich korupcyjne korelacje, to właśnie sprawy z pogranicza mafii i przestępczości ZORGANIZOWANEJ na dużą, ba ..ogromną skalę... Wielu nawet nie pomyśli ,aby o tym opisać...w końcu w grę wchodzą ogromne pieniądze korporacji i powiązanych firm farmaceutycznych, "zbijających fortuny" na zdrowiu a raczej jego utracie przez klientów-chorujących, potencjalnych wspierających koncerny farmaceutyczne swoimi "datkami", bo na pewno nie płacący za leczenie...
Należy pamiętać,że wiele leków w swoim składzie zawiera aspartam!!! ...firmy farmaceutyczne, to "specjaliści" od leczenia...doskonale znają działanie aspartamu....i jego stymulację w leczeniu innych dolegliwości opisanych powyżej ,czyli...ZNOWU DODATKOWE ZYSKI !!! Przydługi komentarz do tego opracowania wydaje się wręcz zbyteczny, bo wnioski jakie można wyciągnąc są jednoznaczne w kwestii aspartamu.

Artykuł warty polecenia wśród znajomych i rodziny.

Źródło: http://www.mafiapress.pl/d_1686_Nutrasweet_lub_Aspartam.html

Dotyczy słodzika stosowanego w produktach spożywczych (aspartam lub E951). Jeśli zobaczysz na  etykiecie opakowania to ja radzę tego nie brać, wiem że to jest dobre i w ogóle super, no ale właśnie to ma takie być, żeby to kupić. Sęk w tym że tam jest substancja szkodliwa która w przyszłości może bardzo źle Ci się objawić, możliwe nawet że działa w jakimś małym stopniu od razu po spożyciu albo po krótkim czasie.

No więc artykuł jest pod adresem: http://www.eioba.pl/a84988/aspartam_rakotworcza_slodycz

... albo u mnie...

Agencja do Spraw Żywności i Leków - FDA

The New England Journal of Medicine- ilość zaburzeń neurologicznych (stwardnienie rozsiane) i raków mózgu wzrosła znacząco.

Zachorowalność na raka mózgu zaczęła gwałtownie wzrastać od roku 1985 (Narodowy Instytut Onkologiczny USA). Zachorowalność na inne nowotwory między rokiem 1983-87 utrzymywała się na stałym poziomie.

W roku 1983 mieszkańcy USA zaczęli przyjmować z pokarmem substancję, która nigdy wcześniej nie była obecna w ich diecie. W roku 1984 Amerykanie spożyli ponad 3.5 tony aspartamu (syntetyczny środek słodzący). Rok później ilość podwoiła się i systematycznie wrastała.

Aspartam został dopuszczony w lipcu lub sierpniu (kwiecień) 1983 roku a już rok później liczba nowotworów mózgu wzrosła o 10%, o 30% cukrzyce, chłoniak o 60%.

Ponad 80% skarg skierowanych do Agencji do Spraw Żywności i Leków wiązało się z produktami zawierającymi aspartam.

Niektórzy ludzie są bardziej odporni na aspartam i glutaminian sodu, ale z wiekiem aspartam ulega kumulacji i prowadzi do zaburzeń neurologicznych. Osoby przyjmujący pierwszy raz aspartam dostają wysypki i bóli głowy, utrata wzroku a te co od dawna to nie reagują.

Aspartam jest neurotoksyna zaburzająca syntezę białek, przewodzenie impulsów w synapsach i strukturę DNA. Wywołuje różne, pozornie nie powiązane ze sobą objawy.

Stan podprzewlekły. Po wypiciu metanolu skutki widać od razu a aspartam działa inaczej. Gromadzi sie w organizmie powoli zaburzając system hormonalny i pracę mózgu. OD DAWNA wiadomo, ze przyjmowanie aspartamu wraz z węglowodorami powoduje obniżenie poziomu L-tryptofanu, który jest elementem budującym serotoninę (OUN).

Aspartam to dipteptyd (fenyloalanina 50% i kwas asparaginowy 40%) + ester metylowy, który natychmiast po połknięciu robi sie w metanol (trucizna).

Wspólnym elementem wielu chorób jest stosowanie aspartamu (Nutra Sweet, Equal, Cristal Night)- dietetyczna oranżada, guma do żucia, słodzik do herbaty, dietetyczna woda sodowa itp.
Kardiomiopatia- skutek zatrucia metanolem. Utrata słuchu. Utrata pamięci krótkoterminowej. Odstawienie w początkowych stadiach powoduje powrót do zdrowia. 92 symptomy zatrucia.

1984 - Robert Shapiro prezes G.D. Searle - kłamie jak z nut

W połowie lat 90 badanie podwójnie zaślepione- producent nie zgodził sie dostarczyć aspartamu tłumacząc, że takie badania są niepotrzebne. Nutra Sweet utrudniała przeprowadzanie badań.

G.D. Searle przed wprowadzeniem aspartamu przeprowadził badania na zwierzętach, którym podawano małą dawkę substancji a grupa kontrolna to ta, co nigdy nie spożywała aspartamu. Jeden naukowiec dostrzegł pewnie nieprawidłowości dotyczące związku podawania aspartamu z występowaniem raka mózgu. Zwrócono się do tych od żywności z prośbą o ponowne badania. Raport dr Gerome'a Bresslera- albo celowo zaplanowano badanie tak, aby uznać substancje za nieszkodliwą albo było to najgorzej przeprowadzone badanie na świecie.

Zwierzęta, które padły po zażyciu Nutra Sweet nie były od razu poddawane sekcji a zostały zbadane dopiero po roku i później po zakończeniu badania (w martwym organizmie tkanki ulegają rozkładowi, wiec nie można przeprowadzić na nich rzetelnych badań). Mimo to uznano te wyniki jako normalne przykłady reakcji. Grupa Bresslera stwierdziła, że zwierzętom wycinano guzy aby ukryć choroby. Znaleziono preparaty tkanek z wyraźnymi cechami nowotworu, które specjaliści z G. D. Searle sklasyfikowali jako zdrowe tkanki. Jednym z przykładów był silnie powiększony węzeł chłonny, opisany przez patologa pracującego dla firmy jako normalny. Jak ci z żywności go przebadali to od razu rozpoznali mięsaka limfatycznego (bardzo złośliwy nowotwór). Searle nie podało także przypadków zaniku jąder. Ukrywano efekty działania aspartamu.

Doświadczalne małpy dostawały aspartam rozpuszczony w mleku, które spowalnia przyswajanie związków chemicznych (odwlekali skutki w czasie) a mimo to padła 1 czy 2 małpy spośród 7 testowanych, 4-5 miało ataki padaczki. Searle'owi to sie nie podobało, bo nie można było przedstawić wyników agencji od żywności i leków, bo aspartam nawet wymieszany z mlekiem wywołuje padaczkę.

Niezależny profesor (ten, który nie mógł uzyskać od firmy aspartamu) przeprowadził w szpitalu podwójnie zaślepione badanie. Wolontariusze, którym podawano aspartam i 2 kontrole (pacjenci z zaburzeniami neurologicznymi i zupełnie zdrowi). Dr nauk psychologicznych jako wolontariusz- z oka krew płynęła i zaczęła się odklejać siatkówka (oślepł). Inna uczestniczka miała krwawienie śródgałkowe. Najgorsze jest to, że w literaturze fachowej można znaleźć bardzo wiele artykułów na temat braku szkodliwości aspartamu, ale wszystkie te badania były opłacane albo przez Nutra Sweet albo przez G. D. Searle. Z kolei niezależne badania wskazywały na niebezpiecznie skutki spożywania aspartamu.

Ekscytotoksyna- toksyna powstająca z normalnych neuroprzekaźników w mózgu. Kiedy ich stężenie przekroczy wartość to neurony są tak pobudzone, ze obumierają.

James Turner, rzecznik praw konsumentów po raz pierwszy usłyszał o aspartamie w 1970r. kiedy to zadzwonił do niego dr John Orney z Uni w Waszyngtonie (Brain damage in infant mice following oral intake of glutamte, aspartate or cysteine). Dr ten wykazał, że 95% przypadków niedorozwinięcia umysłowego u pacjentów było spowodowane występowaniem związków chemicznych w środowisku, w wodzie i powietrzu. Dzięki jego badaniom przestano dodawać glutaminian sodu do produktów przeznaczonych dla dzieci. Potem zajął się kwasem asparaginowym (składnik Nutra Sweet), który działa podobnie jak glutaminian sodu (patrz: soki rozcieńczane). Zaniepokoił go fakt, ze firma Searle zamierzała wykorzystać te substancje jako słodzik.

Badania wielokrotnie powtórzono. Podawanie glutaminianiu sodu zwierzętom laboratoryjnym powoduje uszkodzenie tkanki mózgu. Są dowody na to, że podawanie tej substancji ciężarnym samicom upośledza rozwój układu nerwowego jej nienarodzonych dzieci. Szkodliwe działanie glutaminianiu sodu jest widoczne w trakcie całego życia osobnika, od dzieciństwa po wiek dorosły i tego nie da sie wyleczyć. Główny mechanizm powodujący zaburzenia jest indukowany przez ekscytotoksynę (excitotoxines). Do jedzenia dodaje się nadal (2007r.) glutaminianu sodu czy aspartamu zawierające kw. asparaginowy a więc ekscytotoksynę.

Dr Gerald Gaul- prezes G. D. Searle kłamie również jak z nut (połowa lat 80-tych) a właściwie wykorzystuje niewiedzę większości z nas. Mówi, że te same składniki, które znajdujemy jako składniki białek w pożywieniu np. w bananach, mięsie, orzechach są także obecne w Nutra Sweet.

Aminokwasy znajdują się w rybach, mięsie i innych produktach przez nas zjadanych. Jednak zawartość fenyloalaniny wynosi w nich tylko 4% a nie 50%. Z biologicznego punktu widzenia nie umiemy przewidzieć jak zachowa sie organizm wystawiony na działanie tak dużej ilości tego aminokwasu.
Fenyloalanina wchodzi w skład norepinefryny (noradrenalina). Im więcej aspartamu tym więcej norepinefryny i jednocześnie mniej innych. Stosunek norepinefryny do serotoniny zostaje zaburzony, co wpływa na funkcjonowanie mózgu. Zmiany nastroju, napady paniki, apopleksja.

Wiadomo było także, że aspartam rozkłada się po pewnym czasie tworząc dwuketopiperazon (diketopiperazine), bardzo podobny do związku kancerogennego (jakiego?). Dlatego poproszono Searle o przeprowadzenie dodatkowych badań. Stwierdzono wiele nieprawidłowości w przeprowadzonym badaniu. Dwuketopiperazon powinien być tak zmieszany z pokarmem, aby nie tworzył grudek, ponieważ zwierzęta omijają je i są zdrowe. Do tego znaleziono dowody, że dwuketopiperazon był podawany także zwierzętom z grupy kontrolnej i stwierdzono u nich 47-krotny wzrost liczby przypadków raka mózgu. Specjaliści z Searle stwierdzili wtedy, że rak mózgu występuje z taką samą częstością u zwierząt, którym podawano jak i nie podawano dwuketopiperazonu. Gdy jednak wyniki badań zobaczył neuropatolog był bardzo zdziwiony liczbą przypadków raka mózgu w grupie kontrolnej. Taka częstotliwość nie była nigdy notowana u szczurów. Sprawdzono karmę grupy kontrolnej i znaleziono w niej ślady dwuketapiperazonu. Wszystko to znalazło się w raporcie Bresslera. Wzrost zachorowywalności szczurów na raka mózgu był ogromny i taki sam obserwuje się teraz u ludzi, mimo to nadal producenci używają tych toksycznych substancji.

Dalsze kłamstwa prezesa - "znajduje się tam także grupa metylowa obecna w owocach i warzywach".
Gdy organizm rozkłada aspartam powstają w trakcie metabolizmu małe ilości alkoholu metylowego, który jest następnie redukowany do formaldehydu i ten związek nie jest ani wydalany ani rozkładany i gromadzi się w tkankach. Producenci twierdzą, że jedząc warzywa i owoce pobieramy go jeszcze więcej. To nieprawda. W naturze ten alkohol połączony jest z pektyną a my nie mamy enzymu, który katalizowałby odcięcie pektyny od metanolu i dlatego jest to dla nas zupełnie niegroźne. Nawet jeśli jest tam więcej metanolu to nie czyni to nam żadnej szkody a w przypadku metabolizmu aspartamu powstaje czysty metanol a potem formaldehyd (związej arinatyczny 5000 razy bardziej toksyczny od alkoholu). Jest go niewiele, ale nie mamy możliwości się go pozbyć i dlatego aspartam jest TAK toksyczny.

Podczas jedzenia owoców pobieramy nie tylko metanol, ale taką samą ilość etanolu. Alkohole neutralizują się nawzajem co dodatkowo nas chroni. Natomiast po spożyciu aspartanu dochodzi do zatrucia.

Dr Robert Moser- wiceprezes Nutrasweet. Kolejny kłamca.

W roku 1965 jeden ze specjalisto G.D. Searle pracował nad lekiem na wrzody. Jedna ze substancji kapnęła mu na rękę, polizał ją i stwierdził, że jest słodka (musiał być bardzo pewny, że polizanie nieznanej substancji nic mu nie zrobi, albo... był zupełnie nieświadomy). pierwsze badanie trwało 52 tygodnie. 7 małp karmiono aspartamem rozpuszczonym w mleku. 5 miało ataki padaczki a 1 padła.

Małpy wykazują silniejszą reakcję na etanol (wódka, whisky), ale są bardziej odporne na metanol. Mimo, że podawano im aspartam rozpuszczony w mleku to i tak większość z nich miała napady a 1 padła ze względy na zatrzymanie akcji serca po zniszczeniu ośrodkowego układu nerwowego. W tym samym roku stwierdzono, że doustne podawanie myszom kwasu asparaginowego wywołuje raka mózgu. Mimo wyników badań firma G.D. Searle chciała zatwierdzić aspartam jako słodzik spożywczy. Pan Turner zadzwonił do agencji i powiedział, że to nie ma sensu.

Agencja zorganizowała spotkanie G.D Searle i General Foods, które miało być głównym odbiorcem słodziku. Turner nie przypuszczał, że aspartam będzie KIEDYKOLWIEK dopuszczony do spożycia. Agencja nie zezwoliła na sprzedaż aż do wyjaśnienia sprawy.

W 1974 r. agencja zezwoliła na ograniczone wykorzystanie aspartamu. Turner spytał przedstawicieli G.D Searle co sądzą o wynikach badań. Odpowiedzieli mu, że to nie jest problem i rzeczywiście, nie był to problem, bo nie przedstawili agencji wyników badań. Wiedzieli, że aspartam jest szkodliwy, ale zataili ten fakt.

Pokazali wyniki PO zatwierdzeniu aspartamu. Turner i Ordney napisali petycję, w której sprzeciwiali się wykorzystaniu aspartamu. Kilku pracowników agencji do spraw zywności wykrylo nieprawidłowości w dokumentach dostarczonych przez G. D. Searle.

W 1975 w związku z zastrzeżeniami co do przeprowadzonych badań agencja do spraw żywności i leków (FDA) powołała grupę specjalistów w celu wyjaśnienia sprawy.

Był to jeden z najbardziej miażdżących raportów sporządzonych przez FDA. Sprawa jednak nie zostało rozstrzygnięta mimo, że wszyscy wiedzieli, że stało się coś strasznego. Nikt nie chciał się przyznać, że na rynku pojawiła się substancja zabijająca ludzi. Trzeba było coś zrobić- mówi Turner. Sytuacja była tragiczna. FDA powołała grupę patologów, aby sprawdzili wyniki badań raz jeszcze. Za pracę specjalistów... płacić miała FIRMA, więc dlaczego miano by wydać negatywną opinię o produkcie firmy, która nam płaci?

W 1977r. szef FDA Richard Merlin polecił Samuelowi Skinnerowi z Federalnej Prokuratury powołanie wielkiej ławy przysięgłych do sprawy Searle, ale "niespodziewanie" Skinner otrzymał ofertę pracy z firmie prawniczej reprezentującej... Searle. Departament Sprawiedliwości nie pozwolił Skinnerowi na odejście od sprawy, ale wreszcie go odsunięto. Powołano Williama Condoma, ale po 15 miesiącach także znalazł się w firmie prawniczej Searle. Oczywiście ich przekupiono. To tylko dwie osoby spośród całej rzeszy prawników i polityków, która trafiła do firmy G.D. Searle, tym samym zgadzając się na zatwierdzenie aspartamu w zamian za intratne pozycje.

Kłamca nr ileś tam - Donald Rumsfeld, prezes G.D. Searle od 1977 roku do momentu zatwierdzenia aspartamu. Wszedł w układ z politykami. Zadzwonił do Turnera i zaproponował spotkanie. Turner chciał, aby naukowcy wraz z przedstawicielami firmy stworzyli wspólny projekt badawczy, akceptowany przez obie strony, aby raz na zawsze dowiedzieć się prawdy.

Negocjacje trwały 6 miesiące, ale eksperci z Searle nie chcieli współpracować (dobrze wiedzieli, że aspartam nie obroni się bez oszustw, których nie mogli się znowu dopuścić, bo nad projektem czuwaliby także niezależni naukowcy). Gdy w 1973r. składali raport w FDA nie było wtedy jeszcze wymogu prowadzenia badań dotyczących wpływu dodatków żywieniowych na zdrowie człowieka, więc takich nawet wtedy nie prowadzono.

Turner utworzył Radę Bezpiecznej Żywności. W komisji zasiadali przedstawiciele korporacji, przedstawiciele praw konsumentów i specjaliści od ochrony środowiska. Podczas rozmów naukowcy z Searle biegali po pokoju i mówili w kółko "wszystko jest w porządku". Rumsfeld stwierdził, że osiągnie porozumienie na drodze prawnej i politycznej a badania naukowe nie wniosą niczego nowego do sprawy. Chciał zrobić wszystko, aby wprowadzić Nutrasweet na rynek.

W 1980 r. specjalny trybunał do zbadania sprawy w tajnym głosowaniu zdecydował o zakazie prowadzenia aspartamu na rynek. Aspartam nie został dopuszczony a Searle zaczęło manipulować politykami z najwyższych szczebli władzy. Kiedy Ronald Reagan został prezydentem jedną z jego pierwszych decyzji było zredukowanie władzy komisarza FDA (już w dzień po zaprzysiężeniu wydał dekret znoszący uprawnienia wykonawcze komisarza). Ktoś bardzo obawiał się, że komisarz może utrudnić wprowadzenie aspartamu na rynek. Ramsfeld jak widać, dotarł bardzo wysoko, zupełnie eliminującą przerażające fakty.

W 1981r., w dniu objęcia fotela prezydenckiego przez Reagana, G.D. Searle ponownie złożyło podanie do FDA o zatwierdzenie aspartamu. Dołączono dokumentację nowych badań. 3 z 5 specjalistów zajmujących się nowotworami mózgu nie zgodziło się na zatwierdzenie aspartamu. 18 lipca 1981 nowy komisarz unieważnił decyzję naukowców, wtedy ci co się sprzeciwiali, w noc przez zatwierdzeniem aspartamu, spotkali się z nowym komisarzem i błagali go, aby ten nie zgodził się na zatwierdzenie aspartamu.

W 1983r. FDA zatwierdziła użycie aspartamu w napojach dietetycznych. Zwolniono nowego komisarza za brak kompetencji, ale... zatrudniono go w G.D. Searle za 1000$ dziennie.

Przez 20 lat wypijałam od 6 do 10 puszek napojów dietetycznych w ciągu dnia. Przestałam, gdy mój organizm zaprotestował. Rozmawiałam z lekarzami, którzy potwierdzali, że prawdopodobną przyczyną pogorszenia się mojego zdrowia był aspartam. Gdy wyruszałam w podróż w poszukiwaniu prawdy obawiałam się, że wrócę z pustymi rękami. Odkryłam jednak, że obecne procedury kontroli leków i żywności nie zapewniają nam bezpieczeństwa - mówi inicjatorka tego programu oraz ofiara ludzi, którzy zatwierdzili aspartam.

http://video.google.pl/videosearch?q=rakotw%C3%B3rcza+s%C5%82odycz+&sitesearch=#

• Aspartam 1/6 (PL)
• Aspartam 2/6 (PL)
• Aspartam 3/6 (PL)
• Aspartam 4/6 (PL)
• Aspartam 5/6 (PL)
• Aspartam 6/6 (PL)

[6odc. x 9min = 54 min.]

W filmie "Esoteric Agenda" jest pewien odcinek o fluorze i aspartamie, też ciekawe informacje:

Sofort trank ich keinen Tropfen Cola Light oder Deit mehr und siehe da - seit diesem Tage verschwanden Tinnitus und Hörverlust!

Regierungen und Süßstoffproduzenten verleugnen weiterhin die Gefährlichkeit von Aspartam und ließen Studien durchführen, die die Ungefährlichkeit belegen sollen.
Viele Aspartamgegner sind der Meinung, daß diese Gutachten gekauft sind, aus monetären Gründen. Das kennt man ja noch vom Contergan her - eine Verquickung der Interessen von Staat und Industrie.
Die einen warnen und die Anderen wiegeln ab und machen die Panikmacher lächerlich.
Ich jedenfalls trinke nun lieber Mineralwasser und Getränke ohne künstliche Süßstoffe.
By the way: Eine Freundin von mir, die Tiermedizin studiert erzählte mir, daß Aspartam in ihrer Uni zur Schweinmast verwendet wird! Die kriegen das Zeug Schaufelweise ins Futter gemischt und werden so richtig fett dadurch.
Es macht also nicht schlank, sondern fett! Zumindest wenn man es im Übermass konsumiert wie ich.

Weietere Aspartam Links:

Gesellschaft für Ernährungsheilkunde Warnung
Medizinauskunft Warnung
TU Berlin behauptet: Alles nur Panikmache und Quatsch.
Deutscher Süßstoffverband Alles völlig gesund!
Ärzteblatt Krebsrisiko
Politblog Über politische Zusammenhänge

Wikipedia Für und wider. Die Chemie der Süßstoffe.

Sofort trank ich keinen Tropfen Cola Light oder Deit mehr und siehe da - seit diesem Tage verschwanden Tinnitus und Hörverlust!

Regierungen und Süßstoffproduzenten verleugnen weiterhin die Gefährlichkeit von Aspartam und ließen Studien durchführen, die die Ungefährlichkeit belegen sollen.
Viele Aspartamgegner sind der Meinung, daß diese Gutachten gekauft sind, aus monetären Gründen. Das kennt man ja noch vom Contergan her - eine Verquickung der Interessen von Staat und Industrie.
Die einen warnen und die Anderen wiegeln ab und machen die Panikmacher lächerlich.
Ich jedenfalls trinke nun lieber Mineralwasser und Getränke ohne künstliche Süßstoffe.
By the way: Eine Freundin von mir, die Tiermedizin studiert erzählte mir, daß Aspartam in ihrer Uni zur Schweinmast verwendet wird! Die kriegen das Zeug Schaufelweise ins Futter gemischt und werden so richtig fett dadur