Dlaczego używam określenia "postać kontrowersyjna"? Dla wielu (zapewne większości) ludzi o poglądach i usposobieniu przeciwnych do mojego - nie może być mowy o żadnej kontrowersyjności: kablował, i tyle. Ale, ale...

Po pierwsze, przyznał się do tego publicznie i z godnością. Nie wykręcał się, nie zaprzeczał. Nie narażał siebie ani rajców swojego miasta - Wrocławia - na kłopot z odbieraniem mu honorowego obywatelstwa miasta: sam się go zrzekł i wycofał w domowe zacisze.

Po drugie - jeśli położymy na szale wagi sprawiedliwości jego uczynki, to ja - choć uczciwie powiem, że nigdy nie gustowałem przesadnie w jego twórczości - nie umiałbym powiedzieć, co przeważy: owe donosy, czy niewątpliwa radość, jaką dawał swoim wiernym widzom. Miał ich miliony; jego występy telewizyjne cieszyły się nadzwyczajną oglądalnością, wiem coś o tym. Może dlatego, że dla wielu ludzi nienaganne maniery, staroświecki szyk i ogólny charme pana Wojciecha były odtrutką na dość przaśną rzeczywistość?

I pewno owa popularność właśnie była przyczyną, dla której go zlustrowano. Zwykłego Walczaka czy Kowalskiego zostawiono by z pewnością w spokoju.

W każdym razie - odszedł. Pięknego wieku dożył. A na marginesie tego smutnego zdarzenia uwaga o charakterze medialnym: nasze "przekaziory" ukochały pisanie o nim z dodatkiem tytułu hrabiowskiego. On sam, o ile wiem, raczej tytułowania unikał; jak wielu zresztą arystokratów. Kto odrobinkę choćby zna tzw. wyższe sfery, ten wie, że jeden książę do drugiego chętnie powie "kuzynie", że - zwłaszcza wśród dam - jest zabawnym i sympatycznym zwyczajem zdrabnianie imion (Lula Brzękosławska, Buba Bibersztynger, Alik Żępodajski - żeby nie użyć prawdziwych nazwisk) - ale do wielkiej rzadkości należy używanie tytułów. Krótko mówiąc, jak ktoś się zwraca do kogoś "panie hrabio", to prawie na pewno ten zwracający się jest, jak to mówił pan Sienkiewicz, zwykłym łykiem, a w każdym razie osobą źle wychowaną.

Rzecz w tym, że w Polsce nie istniały nigdy rodzime tytuły arystokratyczne. Owszem, królowie je czasem - tak bliżej rozbiorów - niezbyt legalnie, bo wbrew zwyczajowi i przywilejom szlacheckim, nadawali; ale bracia szlachta, w głębokim przekonaniu, iż "szlachcic na zagrodzie równy wojewodzie", krzywo na to spoglądali. Tytuły nasza arystokracja "naszała"; ale to były z reguły tytuły pruskie, ruskie, austriackie, francuskie i rzymskie - więc niepatriotyczne. A w roku 1921 tytułów używać w ogóle zakazano; i bardzo legalistyczna zawsze i państwowo nastawiona szlachta w ogromnej większości się temu podporządkowała.

Jeśli więc uznacie, najmilsi, że polskie współczesne media pławiąc się w tytułomanii wystawiają sobie świadectwo przynależności do plebsu - to się z ochotą zgodzę.

Kraj:

Jej Wysokość Sułtan Aisahah Ramzani al-Ekonoglu I ustanowiła tytuły arystokratyczne w Sułtanacie Al Rajn wydając w tej kwestii Dekret Sułtański nr 16A/2008. Dzisiejszy dekret przyczyni się do narodzin a następnie rozwoju Rodziny Sułtańskiej a arystokraci będą kolejnym tym razem wyższym szczeblem w rajńskim społeczeństwie po szlachcie [Szejkach].

Al Mana 23.mar.2008

Dekret Sułtański nr 16A/2008
z dnia 23 marca 2008 roku
o ustanowieniu tytułów arystokratycznych

Art. 1.
Na mocy przysługującego mi prawa ustanawiam tytuły arystokratyczne związane z Rodziną Sułtańską.

Art. 2.
Sposób nadawania tytułu arystokratycznego:

Nadawane Dekretem Sułtańskim z własnej woli panującej. Tytuły arystokratyczne są dożywotnie i dziedziczne, przechodzą w primogeniturze żeńskiej na najstarszą córkę lub w primogeniturze męskiej na najstarszego syna.
W razie wygaśnięcia linii prostej mogą, mocą dekretu sułtańskiego, zostać przeniesione na przedstawiciela linii bocznej żeńskiej lub męskiej.
W razie wygaśnięcia żeńskiego pokrewieństwa tytuł przechodzi na linię męską pokrewieństwa
w odwrotnym przypadku przechodzi z pokrewieństwa męskiego na żeńskie.

Art. 3.
Tytuły arystokratyczne:

1. Arcyksiężna i Arcyksiążę - tytuł przysługuje wyłącznie córkom i synom oraz siostrom i braciom panującej Sułtan. Przekazywany w primogeniturze żeńskiej i męskiej. Młodsze pokolenie otrzymuje tytuł amira.

Oznaki: Prawo do używania herbu arcyksiążęcego z koroną arcyksiążęcą i płaszczem arcyksiążęcym.
Prawo do umieszczenia w stronach tarczy herbowej po przekątnej orła białego z godłem państwowym na piersi
w złotym polu, ukazującego pokrewieństwo z Tronem.

Tytuł grzecznościowy i ceremonialny: "Wasza Królewska Wysokość".

2. Księżna i Książę - tytuł może być przyznany osobie posiadającej już tytuł szlachecki, obszerne włości ziemskie lub duży majątek (celem zapewnienia odpowiedniego do stanu poziomu życia wyróżnionego i rodziny),
oraz wyjątkowe, trwałe zasługi dla Sułtanatu Al Rajn. Przekazywany w primogeniturze żeńskiej i męskiej.
Młodsze pokolenie otrzymuje tytuł katumy i kagana.

Oznaki: Prawo do używania herbu książęcego z koroną książęcą i płaszczem książęcym.

Tytuł grzecznościowy i ceremonialny: „Jaśnie Oświecona Księżna”, " Jaśnie Oświecony Książę".

Art. 4.
Dekret wchodzi w życie z chwilą jego publikacji.

Sułtan Aisahah Ramzani al-Ekonoglu I /-/
Sułtanat Al Rajn

© Sułtanat Al Rajn

Jak poinformował Marszałek Dworu Sułtańskiego Szejk Osama bin Ramzani pierwsze Dekrety Nobilitacyjne Jej Wysokość wręczy w nadchodzącym tygodniu.

Redaktor Naczelny /-/