W poprzednim poście wspomniałem ,że napiszę parę słów o MulTrojDisinfector’e (dezynfektor plików multimedialnych zainfekowanych przez trojana GetCodec) i tak też się teraz stanie;).

Dlaczego go napisałem?
Zaczynając analizę GetCodec ,rozpocząłem oczywiście od sprawdzenia jak się sprawy mają w sieci.Standardowo, „kopia kopią kopię pogania” :D, masa news’ów a treść praktycznie ta sama.
To co dało się zaobserwować na różnych forach internetowych to ,że są zainfekowani i nie za bardzo wiedzą jak sobie poradzić z tym problemem. Dlatego właśnie powstał
mały, darmowy MulTrojDisinfector ;).

Jeżeli chodzi o sama budowę aplikacji to składa się ona z trzech głównych części:
- silnika wyszukującego podatne pliki
- dezynfektora
- generatora raportów
Pisząc dezynfektor starałem się go zaplanować przyszłościowo i tak dałem możliwość użytkownikowi dodawania sygnatur złośliwych skryptów do pliku konfiguracyjnego, który znajduje się katalogu %temp%\dis_signatures.ini.
Domyślnie plik zawiera jedna sygnaturę:
[http://isvbr.net?t=3]
,bo tylko taki url udało mi się zaobserwować w zainfekowanych plikach podczas mojego dochodzenia.

Poniżej dwa screen shoty, jeden prezentujący MulTrojDisinfector, a kolejny raport końcowy:

Aplikacje można pobrać stąd:MulTrojDisinfector

MD5...: 914adbbfaae6f87a6f758bf4ba1efd6d

SHA1..: 0861ed42ffc175c668f53050e22baa38d2c5ba04

Enjoy ;)

Warto by, dla tych, którzy licznie ściągają z zamieszczonych w linkowanym poście, linków podać informację o rozwoju.

Pidgin doczekał się już wersji 2.4.3. Wtyczka do Tlenu też została zaktualizowana. W moim wypadku wszystko po aktualizacji było dobrze, Jabber doczekał się nowych- dziwnych, ikonek. Wszystko działało, nawet wyszukiwanie na liście. Do czasu. Po ponownym uruchomieniu komputera nie było siły, która by fioletowego ptaka zmusiła do działania bez zamykania się i wywalania komunikatu na temat raportowania błędu do MS. Wróciłem do 2.4.0

Ale jak ktoś ma czas i ochotę, niech próbuje.

Linki:

Pidgin 2.4.3 @ Sourceforge (.exe)

Pidgin Tlen Win32

Pozostaje wirtualna maszyna. Tylko, że nawet to czasem przysparza kłopotów. Nie oszukujmy się, dużej części użytkowników, jeśli tylko zechciałoby się ruszyć tłuste, przyrośnięte do krzeseł,  dupska udałoby się to wszystko o czym tu piszę, a nawet więcej. Ale, lenistwo, wykręty. A ja mam przynajmniej materiał do pisania.

Czym wirtualizować? Mamy VMware, za które, o ile nie jesteśmy piratami, a nasze dyski nieskalane są softem z warezu itd. przyjdzie nam zapłacić. Nie, walić to. Jest wiele darmowych alternatyw, ale skupię się na, tu fanfary, czerwony dywan, płatki róż, ewentualnie ryż- jak na weselu- VirtualBoxie. Tak gwoli wyjaśnienia, wirtualizowane będzie Ubuntu, bo to userfriendly, bo to takie a siakie. A teraz koniec miłego pieprzenia, gładkich słówek i wazeliny. Do roboty. VirtualBox wystąp, odziej się i zapierdzielaj do kamieniołomu.

No to zaczynamy. Startujemy, odlot:

Jak widać, nic nie widać, bo co ma być widać, skoro nie ma nic do widzenia. Wprawne oko wychwyci, że dałoby się coś zobaczyć, ale tego nie ma, więc to stworzymy. A stworzymy, uwaga, wirtualną maszynę! Naszego wirtualnego PeCeta. Klikamy więc w wielki, niebieski, guziol! No i rozpoczynamy proces kreacji, przez chwilę poczujmy się jak bogowie.

Tak rozpoczyna się kreator. Pozwoli bezproblemowo stworzyć nową maszynę. Prawdę mówię, łatwo.

No to hop. Nazwijmy jakoś tę maszynę, bo przecież zakładamy, że kiedyś ta zabawa tak nas porwie, ze będziemy mieli tych kosmicznych PC więcej niż jeden. Tym sposobem, nazywając maszynę adekwatnie do systemu jaki na niej się znajdzie zachowamy porządek i czystość, a przecież o to nam chodzi, obywatele. Następnie z rozwijanej listy wybieramy system jaki będzie Gościem.

Teraz należy wybrać ilość pamięci jaka zostanie przydzielona maszynie. Oczywiście ilość zależy od naszych zasobów. Ja tam nie mam nic przeciwko wartości domyślnej.

Wybieramy dysk. Znaczy nie wybieramy bo go jeszcze nie mamy. Pytanie, jaki dysk? No pecet czy to wirtualny czy ten zwykły gdzieś dane przechowywać by chciał. W tym wypadku dysk, który stworzymy będzie tak naprawdę jednym plikiem, ale system-gość będzie używał go jak normalnego HDD.  No to skoro dysku nie ma, to go zrobimy.

I niech się stanie! Zaczynamy szopkę. Nie muszę chyba mówić, że sprawa jest prosta, a kreator poprowadzi za rączkę.

Należy wybrać typ dysku. Dwie opcje, dzięki tej pierwszej dysk będzie z początku mały, a rozszerzał się będzie tylko w razie potrzeby, oczywiście rozszerzanie nie jest nieskończone, od tego będzie ustalony odgórnie rozmiar dysku.

Druga opcja stworzy na dysku plik tegoż wirtualnego dysku, z tymże będzie on miał maksymalny rozmiar. Jeśli mamy miejsca za dużo, proszę bardzo.

O właśnie, wybieramy maksymalny rozmiar pliku-dysku. A także jego lokalizację.

No i to by było na tyle w kwestii dysków.

Powracamy do znanego nam miejsca gdzie należało było wybrać dysk. Teraz mamy już możliwość wybrania HDD. No i wybieramy. Hop!

Małe podsumowanko. jeśli ktos lubuje się w takich kwestiach, niech czyta.

Maszyna jest gotwa do działania. Ale przecież coś na niej chcemy odpalić. No to klikamy w CD/DVD.

Teraz zaznaczamy opcję, że chcemy zamontować coś w rzeczonym rodzaju napędu. Dalej wybieramy opcję, związaną z plikiem .iso . Ha, zagwozdka, trzeba ten plik mieć. Czyli musimy posiadać na dysku obraz dystrybucji. Na końcu napiszę skąd pobrać, w wypadku Ubuntu. Przy opcji montowania klikamy te małą ikonkę, otworzy się Menedżer dysków. A w nim klikamy dodaj i w okienku szukamy obrazu .iso . Potem ten znajdzie się na liście, podobnie jak tu:

Padawanie, czyń swoją powinność i uruchom maszynę. Ukaże się ekran bootowania, taki jak przy włączeniu komputera. Uruchom powiadam.

Koniec obrazków.

Co o samym VirtualBoxie. Jest po polsku, interfejsu nie przeładowali. Dla ortodoksów open source istnieje wersja z otwartym kodem, dostępnym na GPL. Brakuje tam kilku opcji. Dla użytkownika domowego wersja zamknięta jest również darmowa.

Download:

• VirtualBox

• Ubuntu

A samo użytkowanie systemu na VM w następnej nocie.

Możemy dowiedzieć się, jaka jest popularność poszczególnych wykonawców na analizowanych serwisach - i tak obecnie Rihanna jest bardzo popularna na Bebo czy iTunesie, ale już nie na Last.fm. Estelle (kimkolwiek jest) to gwiazda iTunesa, Snoop Dogg - MySpace'a, a Metallica - YouTube'a i Last.fm. Całe zestawienie można obejrzeć po kliknięciu przycisku:

Link: Sound Index

Na co dzień używam uTorrenta. Ale postanowiłem przypomnieć sobie co nieco o kliencie, którego przez pewien czas używałem za czasów pingwina. Mianowicie o Deluge. Kropelka powstała na bazie nie wody, a PyGTK. Po raz kolejny może nasuwać się pytanie, czy Pythono-pochodne nie zajmują za dużo zasobów. Nic z tych rzeczy, przynajmniej u siebie nie stwierdziłem, żadnych nadużyć ze strony ugrupowania spod znaku P. Wnikliwa lustracja również nie wykazała matactwa i sprzeniewierzania się, jak również kolaborowania i działań na moją niekorzyść. Czegóż więcej chcieć? Deluge, przedstaw się:

Kropelka jak przystało na porządny program zna wiele języków i bezsprzecznie można użyć określenia: poliglota.

Deluge z konfiguracją nie pozostaje w tyle za innymi przedstawicielami swego segmentu. Tak więc podajemy podstawowe dane, a kreator zrobi po swojemu, oczywiście pozostawiając możliwość ręcznej zmiany wartości:

Później jakże łaskawie zostajemy poproszeni o pomoc, nie wymagajacą naszego udziału, a mianowicie wysłanie danych o systemie i wersji programu i właściwych mu składników:

Teraz przed rozpoczęciem użytkowania pozostaje dopasować pozostałe opcje wedle upodobania. Ważne jest, aby pozwolić programowi na pełen przydział miejsca, co zaowocuje możliwością wyboru plików przed rozpoczęciem pobierania:

Dalej możemy chcieć sprawdzić dodatkowe opcje dostępne poprzez wtyczki:

Move Torrent:

Wtyczka pozwala na przeniesienie torrenta do innego katalogu bez konieczności usuwania i ponownego dodawania go do programu. Aby przenieść torrenta gdzie indziej klikamy na żądane pobieranie, wybieramy opcję Move Torrent i wybieramy nowy folder.


Network Activity Graph:

Graficznie przedstawia ruch sieciowy dla torrenta.


Torrent Creator:

Jak sama nazwa wskazuje, pozwala na tworzenie nowych torrentów.


Torrent Files:

Dodaje kolejną opcję, pozwalającą miedzy innymi na ustalenie priorytetu pobierania plików.


Torrent Peers:

Wyświetla listę peerów.
Inne wtyczki, których nie używam:

• Blocklist Importer- importuje listę blokowania numerów IP. Chroni przed oszustwami itd.
• Desired Ratio- Ustawienie pożądanego ratio dla pliku.
• Event Logging- Dodaje kartę, w której wyświetla logi wybranych wydarzeń, akcji.
• FlexRSS- Używanie kanałów RSS dla torrentów.
• Scheduler- Pozwala na planowanie pobrań.
• Speed Limiter- Ustawienie pożądanych limitów prędkości dla każdego torrenta z osobna.
• Torrent Notification- Ikonka w zasobniku będzie migać po zakończeniu pobierania. Może również wyświetlić okienko informujące o tym.
• Torrent Search- Wyszukiwarka torrentów.
• Web Seed- Dodawanie seedów.
• Web User Interface- Podobnie jak w przypadku uTorrenta istnieje możliwość kontrolowania pobrań poprzez sieciowe UI.

Tak jak w przypadku każdego innego programu można edytować liste trackerów:

Bardzo podobnie do uTorrenta, z tą różnicą, że tutaj jest to osobne okienko.
Sam zaś program, jego okno główne, lista pobierania, zwał jak zwał, wygląda tak:

Jak widać, nieprzeładowane, proste. Chwilami może nawet puste środowisko. Ale jest ergonomiczne. Wprawdzie na screenie prędkość pobierania nie powala, ale to nie znaczy, że są problemy z prędkością. Ściąga tak samo jak każdy inny szanujący się program.

Najważniejsze, skąd pobrać: Deluge 0.5.8.5 dla Windows

Tak się złożyło, że używam Windowsa. Najpierw było upiększenie systemu poprzez zmianę motywu i ikonek. A padło na to co związane z projektem Tango. Ikony zaaplikowałem przy użyciu programu Tango Patcher 2600. A styl systemu to Tango Classics. Idąc tym tropem postanowiłem, że warto byłoby wymienić komunikator, bo Tlen.pl mi się znudził i na dodatek, i ku potępieniu dusz panów z O2.pl, ma reklamy. Pozostało jednak pytanie, na co? Konnekt- szanuję, ale zwyczajnie mi nie odpowiada. Reszta polskich nie nadaje się do klasyfikacji. Klienta sieci Jabber jako takiego nie chciałem, ze względu na niejaki "nieporządek" na koncie z transportami, a nie będę zakładał kolejnego z kolei JIDu. No i pozostaje rodzina, która musi mieć możliwość "wpisania numerka i hasełka, i pogaduch na GG". Kobyły typu Miranda mi nie odpowiadają. Co z tego, że mogę i potrafiłbym skonfigurować skoro zwyczajnie nie tego oczekuję. Padło na znanego mi dobrze z miesięcy użytkowania, na pingwinku, Pidgina. A jako, że wyszedł w nowej wersji potraktowałem to jako impuls. Zaraz po instalacji doinstalowałem plugin do sieci Tlen.pl. Oto czego w tym wypadku potrzebowałem:

Pidgin 2.4 dla Windows

Plugin: Tlen.pl

Pidgin mówi o sobie.

Instalacja wtyczki dla protokołu Tlen.pl jest prosta, ale pozwolę sobie ją opisać. Rozpakowawszy archiwum .zip odpowiednio kopiujemy pliki:

libtlen.dll do: C:Program Files\Pidgin\plugins

Pliki graficzne odpowiednio do nazwy umieszczamy w jednym z katalogów znajdujących się w:

C:Program Files\Pidgin\pixmaps\pidgin\protocols
Nie zapominając o tym, aby po skopiowaniu każdego pliku zmienić jego nazwę tak, żeby przed rozszerzeniem był tylko wyraz: tlen

Po restarcie komunikatora będziemy mieli możliwość ustawienia konta w tej sieci. Samo dodawanie konta i ustawianie parametrów wygląda tak samo jak na Linuksie:

Warto nadmienić, ze przy instalacji mamy możliwość wybrania opcjonalnego dołączenia pakietu Aspell, dziek któremu Pidgin będzie sprawdzał pisownię wprowadzanego w okienku rozmowy tekstu.

Samo zaś okienko rozmowy prezentuje sie tak jak wcześniej:

Pole do wprowadzania tekstu domyślnie jest zwężone, jednak w czasie pisania rozszerza się samoistnie.
Lista kontaktów wygląda schludnie, jest nieprzeładowana. Grupy można dowolnie, ręcznie, sortować. W momencie otrzymania nowej wiadomości u góry listy kontaktów pojawia się ikonka informująca o tym, zaś ikona w zasobniku systemowym też zmienia wygląd.

Zmiana statusów wygląd znowu, tak jak w poprzednich wersjach.(Zaraz, tu wszystko jest prawie identyczne...).

Jako, ze jest to wersja dla platformy Windows w spisie wtyczek znajdziemy jedną, która właściwa jest tylko dla Pidgina latającego w klatce firmy Microsoft. Można tu ustawić na przykład auto start wraz z systemem:

W czasie użytkowania natknąłem się na pewne problemy. Otóż, po ponownym uruchomieniu komputera nie było żadnej siły, która zmusiłaby fioletowego(Czy jaki on tam jest. Jestem mężczyzną, mam prawo nie znać subtelnych różnic w kolorach.) gołębia do wywiązywania się z zadania jakim jest łączność z wrogiem, czyli GG. Widząc ten akt sabotażu i zdrady miałem ochotę odinstalować program. Jednak zaintrygowało mnie, że strony www działają znacznie wolniej. Jak sie okazało oba przypadki to wina najnowszego AVG w wersji 8.0. Co ciekawe Pidgin był dodany do wyjątków w ruchu sieciowym. Po deinstalacji AVG, gołąbek rozwinął skrzydełka, narobił na parapet i zaczął fruwać jak opętany. Działając doskonale. Nie zajmując zbyt wiele zasobów i nie "wywalając się". Lata tak szczęśliwie, nie uderza w szyby, a sąsiedzi nie skarżą się na odchody, które gołębie lubią zostawiać po sobie.

Bardzo lubię program do tworzenia map myśli, Free Mind, ale od jakiegoś czasu szukałam alternatywy. Nie podobało mi się jak Free Mind eksportował moje myśli do Worda albo zmuszał do niepotrzebnych operacji żeby cokolwiek wydrukować.

A dzisiaj wypróbowałam Thinkature. Aplikacja pozwala nie tylko rysować mapy myśli online, ale też zapraszać innych ludzi do burzy mózgów (w czasie rzeczywistym). Można dodawać obrazy z dysku i sieci, podobno także rozmawiać przez czat online (wypróbuję w przyszłości). Brzmi świetnie, prawda?

Testowałam kiedyś Bubble.us, ale chyba zostanę przy Thinkature .

Kilka dni temu głośno było o planach Last.fm wprowadzenia muzyki na żądanie, niestety jeszcze nie w Polsce (pisał o tym m.in Antyweb tutaj i tutaj). Last.fm to moje ulubione narzędzie do odkrywania nowej muzyki, więc wiadomość ta rozbudziła we mnie wiele nadziei. Będę czekać.

Tymczasem melomanom i wszystkim zainteresowanym polecam wypróbowanie kilku innych, funkcjonujących już rozwiązań. Oto 6 ciekawych serwisów z muzyką za darmo:

1. Songza

Wyszukiwarka muzyczna umożliwiająca słuchanie utworów za pomocą WWW. Przeszukuje m.in. zasoby Youtube i odsyła do zamieszczonych tam teledysków. Pozwala tworzyć playlisty a także wskazuje sklepy internetowe oferujące wybraną piosenkę. Na uwagę zasługuje też przepiękny design (nominacja do nagród Crunchies 2007 w kategorii najlepszy design ). A poza tym nie wymaga od nas rejestracji :)

2. Skreemr

Kolejna wyszukiwarka muzyczna. Nie tylko umożliwia tworzenie playlisty, ale także ocenienie utworów.

3. Deezer

Francuski Deezer (dostępny także w polskiej wersji) przedstawia się jako darmowa szafa grająca online. To rozbudowana wyszukiwarka muzyczna, oferująca własny player oraz możliwość wgrywania utworów mp3. Tak jak na Songza i Skreemr, tu także można tworzyć playlisty.

4. Lolypop

Nieco inną propozycją jest Lolypop - polski blog mashupowy. Znalazłam tam kilka perełek - m.in. stare sety Skalpela z Radia Enigma. Dla poszukiwaczy eksperymentów muzycznych.

5. Qtrax

O tym projekcie też ostatnio było głośno. Nie tylko dlatego, że chwali się bazą 25 milionów utworów (!), ale przede wszystkim dlatego, że ma oferować legalną muzykę do ściągnięcia P2P. Tutaj jest jednak sporo niedomówień, bo wytwórnie, z którymi podobno dogadało sie Qtrax stanowczo temu zaprzeczają. O kontrowersjach wokół projektu można przeczytać choćby na IDG. Czekamy na dalszy rozwój wypadków.

6. Jamendo

Serwis z muzyką zamieszczaną na zasadzie Creative Commons. W bazie jest ponad 90 tysięcy utworów różnych gatunków muzycznych. Dla twórców istnieje możliwość wgrywania swoich utworów.

Wyszukiwarek muzycznych i innych serwisów umożliwiających słuchanie muzyki online jest obecnie bardzo dużo, temat ważki i rozległy. Pochylę się nad nim jeszcze w następnych postach.

No to Gajim:

Jak widać pisany w PyGTK, mi to teraz nie gra roli. Jest szybki, tak szybki. Nie wywołuje przestojów, bo nie. Jest bardzo przyjemny no i przypomina Pidgina więc przesiadka była lekka. Co ciekawe zjada więcej zasobów(Pyton, jak nie Monty, ale jak Pyton świata zwierząt jest żarłokiem):

I tak wszystko, dosłownie wszystko działa szybciej. Teoria:

[17:46:34] PW: gajim jest lepiej napisany.
Rajca: bo działa aż miło
Rajca: exaile w pytonie zjadało po 50 mb
Rajca: i działało mimo wszystko lepiej niż amarok zjadający 22
Rajca: ale brakuje mi pewnych rzeczy to wywaliłem
PW: ale gajim nie jest napisany w pajtonie chyba
Rajca: w gtk
Rajca: ale z tego co widze to chyba jest PyGTK
PW: interface, ale funkcje chyba w c++

Wygląd listy kontaktów:

Jak widać, podobne do Pidgina, szczególnie zmieniarka statusów. Przyjemny, prosty i nieprzeładowany interface. Kolejna sprawa(rozmarzone oczęta...szklisty wzrok), jakie zajebiste powiadomienia! Kliknięcie powiadomienia o stanie osoby powoduje otworzenie okienka rozmowy, a tej notyfikacji o poczcie otwarcie domyślnej przeglądarki. A i okienko rozmowy tez niczego sobie. Przy okazji podziwiać fragmenty pulpitu, proszę, nie krępować się.

Dodawanie kontaktu też prosta sprawa:

Jak widać mając aktywny transport po prostu wybieramy sobie sieć i wpisujemy zwykłe dane. No standard.

Gajim prawi: "A historię też mam...ładną":

W komplecie mamy również kilka motywów ikonek, graficznych i tym podobnych. Oczywista sprawa zakładki w oknie rozmowy i tak dalej. Gajim zagości na moim komputerze chyba na dłuższy czas.